روایت پنجمِ نویسنده در معاف بودن شیعیان از خمس که وی بدان استشهاد می‌کند از امام صادق علیه السلام روایت شده که می‌فرماید: «همه مردم در پرتو حق ما زندگی می‌کنند و ما آن را برای شیعیان خود حلال داشتیم» (من لایحضره الفقیه، ج ٢، ص ٢٤٣).
پاسخ نویسنده چنین است که این روایت سندی ضعیف دارد، زیرا شیخ صدوق آن را در من لایحضره الفقیه با سندش از داوود بن کثیر الرقی روایت کرده و نقل صدوق از طریق او ضعیف است [١]
از نظر محتوای روایت مقصود از حلال کردن شیعه را توضیح دادیم و گفتیم که این سخن دلالتی بر حذف همه خمس از ایشان ندارد. به آنچه گفتیم مراجعه کنید.
امّا روایت ششم را که نویسنده بدان استشهاد می‌کند یونس بن یعقوب روایتش کرده و گفته است: «نزد امام صادق علیه السلام بودم که مردی از قمّاطین [٢] بر ایشان وارد شد و عرض کرد: قربانت گردم، مقداری سود و پول و تجارت در دست داریم و می‌دانیم که حقّ شما در آنها بر ما ثابت است و ما در این‌باره کوتاهی کرده‌ایم. امام علیه السلام فرمود: اگر ما شما را به این کار تکلیف کنیم بر شما انصاف نورزیده‌ایم» (من لایحضره الفقیه، ج ٢، ص ٢٣).
پاسخ به او چنین است که این حدیث را شیخ صدوق از یونس بن یعقوب روایت کرده و اگر چه یونس ثقه است، ولی نقل حدیث صدوق

[١]- بنگرید به: جامع الرواة، ج ٢، ص ٥٣٤؛ معجم رجال الحدیث،.
[٢]- قمّاط- بر وزن شدّاد- به معنای قنداق ساز یا ریسمان باف است- م.