بر کسی که به فتوا آگاهی دارد پوشیده نیست که مقصود از کامیابی همسر خردسال، کامیابی از دختری نیست که متعه اوست، بلکه فرض مسأله در آمیختن با همسر خردسال دائمی و کامجویی از اوست نه متعه شیرخواره.
اگر چه نویسنده کامجویی از دختربچه یا شیرخواره را زشت می‌شمرد، ولی فراموش کرده یاد آور شود علمای اهل‌سنّت این گونه مسائل را در کتبشان آورده‌اند.
نووی در روضةالطالبین، جلد ٥، صفحه ٣١٤ جواز نکاح با شیرخواره را می‌آورَد و می‌گوید: دوم، در عین وقف شده، حصول سود و فایده در همان حال شرط نیست، بلکه وقف بنده خردسال و کره خر جایز است، و نیز بیماری که امید از میان رفتن بیماری‌اش می‌رود، چنانکه نکاح شیرخواره جایز است.
سرخسی می‌گوید: «اگر کودک شیرخواری به ازدواج درآورده شود ازدواج او درست است، زیرا بستر وجود در معقود علیه- یعنی ملکِ حل- قائم مقام وجود است» (مبسوط، ج ١٥، ص ١٠٩).
پیرامون کامیابی از دختر بچه، نووی می‌گوید: هنگام زفاف با همسر خردسال و در آمیختن با او اگر همسر با ولیّ توافق کنند که به دختر بچه زیانی نرسد [١]بدان عمل می‌شود، و اگر این دو با یکدیگر اختلاف یافتند احمد و ابو عبید می‌گویند: تنها دختر نُه ساله به این کار

[١]- چنان‌که می‌توانند توافق کنند که مرد با دخترک نزدیکی نکند و تنها با بوسه، تفخیذ و نظایر آن از او کام جوید، ولی با دخترک در هم نیامیزد و کامجویی از او در اموری باشد که به دخترک زیانی نرسد