مسلم در صحیح خود به نقل از قیس آورده که گفته است: «از عبداللّه شنیدم که می‌گفت: همراه رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌جنگیدیم و زنهایمان همراه ما نبودند. عرض کردیم: آیا خود را اخته نکنیم؟ پیامبر ما را از این کار بازداشت، وانگاه به ما اجازه داد زنی را تا مدّتی معلوم به نکاح خود در آوریم. آن‌گاه عبدالله این آیه را خواند:
«یا أیُّهاالذّینَ آمَنُوا لا تُحرّموا طَیّباتِ ما احَلَّ اللّهُ لَکُمْ و لا تَعْتَدُوا إنَّ اللّهَ لایُحِبُّ الْمُعْتَدینَ» [١]
به نقل از جابر بن عبدالله و سلمة بن اکوع آمده که گفته‌اند:
«منادی پیامبر صلی الله علیه و آله سوی ما آمد و گفت: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به شما اجازه داده استمتاع کنید، یعنی زنان را به متعه خود درآورید» (صحیح مسلم، ج ٢، ص ١٠٢٢).
دلیل تحریم متعه از سوی عمر روایتی است که مسلم با سند خود از ابو زبیر نقل می‌کند که گفته: از جابر بن عبداللّه شنیدم که می‌گفت: ما با یک مشت خرما و آرد، بیوه زنان را به روزگار رسول خدا صلی الله علیه و آله و ابوبکر متعه می‌کردیم تا آنکه عمر، عمرو بن حریث را از این کار بازداشت.
او با سند خود از ابونضره آورده است که گفته: «نزد جابر بن عبداللّه بودم که کسی آمد و به او گفت: ابن عبّاس و ابن زبیر درباره دو متعه با هم اختلاف یافته‌اند. جابر گفت: ما این دو متعه را با حضور پیامبر صلی الله علیه و آله انجام می‌دادیم، لیک از آن پس عمر ما را از آن دو گونه متعه بازداشت و ما دیگر متعه نکردیم» (صحیح مسلم، ج ٢، ص ١٠٢٣).

[١]- مائده/ ٨٧؛ ای کسانی که ایمان آوردید آنچه خدا برای شما حلال کرده حرام نکنید و از حدّ درنگذرید که خدا از حد درگذرندگان را دوست نمی‌دارد..