درباره آوردن فرزند است که فرمود فرزند را از جایی طلب کنید که خدایتان فرموده است. خداوند [در جای دیگر] می‌فرماید: «نِساؤُ کم حَرْثٌ لَکُمْ فأتُوا حَرْثَکم أنّی شِئْتُمْ» [١]
(استبصار، ج ٣، ص ٢٤٣).
نویسنده در این باره دو روایت دیگر را نیز آورده است.
پاسخ او این است که با چشمپوشی از سندهای این احادیث که برخی ضعیف هستند، نزدیکی با زنان از عقب مسأله‌ای است اختلافی میان علما. برخی آن را ناروا و شماری روا می‌دانند و گروهی از صحابه، تابعین و امامان مذاهب اهل‌سنّت قائل به جواز آن هستند.
قرطبی می‌گوید: از کسانی که این سخن بدیشان منتسب است، سعید بن مسیب و نافع و ابن عمر و محمّد بن کعب قرظی و عبدالملک بن ماجشون هستند. این از مالک روایت شده که در کتابش با نام «کتاب السر» آورده است. یاران کارشناس مالک و بزرگان ایشان چنین کتابی را انکار می‌کنند. ابن عربی می‌گوید که ابن شعبان جواز این سخن را به گروه فراوانی از صحابه و تابعین و به مالک با روایات بسیاری مستند می‌سازد و آن را در کتاب «جماع النسوان و احکام القِران» آورده است. کیاطبری می‌گوید: «از محمّد بن کعب قرظی روایت شده که وی در این کار اشکالی نمی‌دیده است» (الجامع لأحکام القرآن، ج ٣، ص ٩٣).
ابن قدامه می‌گوید: مباح بودن این کار از ابن عمر و زید بن اسلم و نافع و مالک روایت شده است.

[١]- بقره/ ٢٢٣؛ زنانتان کشتزار شما هستند، از هر کجای ایشان خواهید درآیید.