خدا سوگند، خداوند به روز رستخیز در این باره سخت پرسش خواهد کرد» (اصول کافی، ج ١، ص ٥٤٨).
روایت دیگر را محمّد بن زید آورده که می‌گوید: گروهی از خراسان خدمت امام رضا علیه السلام رسیدند و از او خواستند خمس را بر ایشان معاف دارد. امام علیه السلام فرمود: چه فریبکارید شما! فقط دم از دوستی ما می‌زنید و حقّی را از ما می‌ستانید که خداوند آن را ویژه ما و ما را ویژه آن گردانده است؛ یعنی خمس را. هرگز و هرگز کسی از شما را از پرداخت آن معاف نمی‌کنیم» (اصول کافی، ج ١، ص ٥٤٨).
دیگر موثقه عبداللّه بن بکیر به نقل از امام صادق علیه السلام که می‌فرماید:
«من در حالی از یکی از شما درهمی می‌ستانم که در مدینه بیش از همه دارایی دارم و از این کار قصدی جز آن ندارم که شما پاک شوید» (وسائل الشیعه، ج ٦، ص ٣٣٧).
دیگر صحیحه علی بن مهزیار به نقل از محمّد بن حسن اشعری که می‌گوید: یکی از یاران ما به امام جواد علیه السلام چنین نوشت: «مرا از خمس آگاه کن، آیا خمس به هر آنچه شخص از آن بهره می‌بَرد، از کم گرفته تا زیاد و بر همه گونه‌های درآمد و زمین تعلّق می‌گیرد؟ چند و چون آن چگونه است؟ امام علیه السلام با دستخط خود نوشت: خمس پس از هزینه است» (تهذیب الاحکام، ج ٤، ص ١٢٣).
حدیث‌دیگر موثقه سماعه است که می‌گوید: از امام جواد علیه السلام درباره خمس پرسش کردم. امام علیه السلام فرمود: «به هر سودی که مردم برند، خواه کم باشد یا زیاد، خمس تعلّق می‌گیرد» (اصول کافی، ج ١، ص ٥٤٥).
احادیث معتبر که دلالت بر کنار گذاشتن خمس دارد بسیار