بپردازد، و اینکه نویسنده پنداشته حدیث نشاندهنده معافیت از پرداخت خمس است نادرست می‌باشد، و این از آن روست که وی مرجع ضمیر «آن» را به خمس برگردانده، در حالی که به مانده پول باز می‌گردد.
نویسنده می‌گوید: این روایات و نظایر آن، بسیار هستند و بر معافیت شیعیان از پرداخت خمس تصریح دارند و حاکی از آن است که ایشان از دادن آن برکنارند. پس هر که بخواهد همه آن را برای خود بردارد یا از آن بخورد و به اهل‌بیت هیچ نپردازد از پرداخت آن معاف است و می‌تواند بی آنکه گناهی مرتکب شده باشد هر چه می‌خواهد کند و پرداخت خمس بر ایشان واجب نیست تا قائم- که در روایت سوم آمده- قیام کند.
پاسخ او این است که همان گونه که توضیح دادیم شماری از این روایات سندی ضعیف دارند و احادیث صحیح آنها نیز دلالت بر معافیت مطلق شیعیان از پرداخت خمس ندارد، بلکه تنها بخشی از این احادیث، نشاندهنده آن است که امام علیه السلام خمس را بر آنها بخشوده تا پیش از کنار گذاشتن حق خمس، در اموالی که می‌خواهند با آن ازدواج کنند چنان‌که می‌خواهند دخل و تصرّف کنند، و بخشی از این احادیث نیز حاکی از آن است که امام علیه السلام شیعیان را در دخل و تصرّف در اراضی و محصولات آن آزاد گذارده، و این در حالی است که هنوز کنار گذاشتن حق خمس وجوب دارد.
شماری از این احادیث نیز دلالت بر آن دارد که امام باقر علیه السلام به