امّا این سخن سعد بن عبدالله اشعری قمّی که- سبئیه، یاران عبداللّه بن سبا یا همان عبداللّه بن وهب راسبی همدانی هستند و عبداللّه بن خرسی و ابن اسود، که از یاران بزرگ او بودند، وی را یاری رساندند، و اینکه عبداللّه بن سبا نخستین کسی است که طعن بر ابوبکر، عمر، عثمان و صحابه را آشکار کرد و از ایشان تبرّی جست (المقالات والفرق، ص ٢٠)- بدین دلیل نادرست است که کتاب المقالات والفرق سعدبن عبداللّه اشعری نیز همچون کتاب فرق الشیعه نوبختی است، زیرا این دو بزرگوار- قدّس سرّهما- همه مضامین کتابشان را از منابع ناشناخته نقل کرده‌اند و برای سخن خود سندی نیاورده‌اند.
افزون بر آن سخنی که اشعری در کتاب خود المقالات والفرق درباره عبداللّه بن سبا می‌آورد خود به خود باطل است، زیرا آشکار است که عبداللّه بن وهب راسبی همدانی سردار خوارج است که در نهروان کشته شد و عبداللّه بن سبا از کسانی است که در حق امیرالمؤمنین علیه السلام غلو کرد و براساس گزارش صحیح امیرالمؤمنین علیه السلام او را در کوفه کشت. بنابراین اینها دو شخصیّت متفاوت‌اند که هر یک ویژگیِ ناهمساز با دیگری دارد. ما در کتاب خود با عنوان «عبداللّه بن سبا» فصلی را آورده‌ایم که در آن یکی بودنِ عبداللّه بن سبا و عبداللّه بن وهبِ خارجی را نفی کرده‌ایم و هر که می‌خواهد از چند و چون آن آگاهی یابد می‌تواند بدان مراجعه کند.
آنچه نویسنده از سیّد نعمةالله جزایری آورده که عبداللّه بن سبا مردی یهودی بوده که اسلام آورده است و اینکه او هنگام یهودی بودن همان را که درباره یوشع بن نون می‌گفت پس از پذیرش اسلام درباره