روسپیگری می‌گردانند، یا وسیله‌ای برای هزار کار دیگر که نیازی به توضیح ندارد.
نویسنده می‌نویسد: تحریم متعه در روز خیبر با تحریم گوشت خر، همراه بوده است و حرمت خوردن گوشت خر تا به امروز مراعات شده است و تا روز رستاخیر بدان عمل خواهد شد.
پاسخ به نویسنده چنین است که خوردن گوشت خر نزد امامیه جایز ولی مکروه است و چنان‌که این مدّعی اجتهاد و فقاهت ادّعا می‌کند، حرام نیست، و این نیز اشتباهی بزرگ از اشتباهات اوست وگرنه چگونه بر یک فقیه پنهان می‌مانَد که بر حلّیت گوشت خر ادّعای اجماع شده، و چگونه مسأله‌ای چنین اجماعی بر فقیهی مجتهد پنهان مانده است؟
شیخ طوسی قدس سره می‌گوید: «خوردن گوشت خر و استر جایز است، و اگر چه خوردن آن کراهت دارد، ولی ممنوع نیست. ابن عبّاس درباره خر، و حسن بصری درباره استر چنین گفته‌اند. همه فقها در این‌باره مخالفت کرده‌اند و گفته‌اند: خوردن آن حرام است و دلیل ما اجماع اهل‌سنّت و احادیث ایشان است، نیز اصل، اباحه است و منع به دلیل نیازمند است، و نیز این فرموده خداوندی که: «قُلْ لا اجِدُ فِی ما اوحِیَ إلیَّ مُحَرَّماً» [١]
تا آنجا که می‌فرماید: «اوْ لَحْمَ خِنْزِیرٍ فَإنَّه رِجْسٌ أوْفِسْقاً» [٢].

[١]- انعام/ ١٤٥؛ بگو در آنچه
[٢]- انعام/ ١٤٥؛ یا گوشت خوک که پلیدی یا تباهی است.