جلد ٢٠، صفحه ٢٢٩ آورده‌اند، و من نمی‌دانم چگونه نویسنده به خود اجازه داده به خواننده دروغ گوید و او را به وهم اندازد که این دو حدیث از روایات شیعه است که در کتابهای ایشان آمده است و در آن به بانوی زنان جهان اهانت کرده‌اند، با آنکه اربلی این دو حدیث را در کتاب خود کشف الغمه جلد ١، صفحه ١٤٧ و ١٤٨ آورده است و به نقل حدیث اول از مناقب خوارزمی و حدیث دوم از مسند احمد تصریح دارد.
این در صورتی است که فاطمه علیها السلام نزد پدر از فقر و فکر و خیال و بیماری شِکوه کرده باشد که باز هم در آن نشانه‌ای از نارضایتی فاطمه زهرا علیها السلام در ازدواج با امیرالمؤمنین علیه السلام دیده نمی‌شود.
استدلال نویسنده در اهانت شیعه به امام حسین بر پایه روایتی است که کلینی در اصول کافی آن را آورده است:
«جبرئیل بر محمّد صلی الله علیه و آله فرود آمد و به او گفت: ای محمّد! خداوند تو را به فرزندی مژده می‌دهد که از فاطمه زاده می‌شود و امّتت پس از تو او را خواهند کشت. حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: ای جبرئیل! سلام من بر خداوند، من نیاز به فرزندی ندارم که از فاطمه زاده شود و امّتم پس از من او را بکشند. جبرئیل فراز رفت و باز فرود آمد و پیامبر باز همان سخن گفت:
ای جبرئیل سلام من بر خداوند، من نیاز به فرزندی ندارم که امّتم پس از من او را بکشند. جبرئیل به آسمان فراز رفت و فرود آمد و گفت: ای محمّد! خداوند به تو سلام می‌رسانَد و تو را مژده می‌دهد که امامت و ولایت و جانشینی را در نسل این فرزند می‌نهد. پیامبر صلی الله علیه و آله گفت: خشنود شدم. آن گاه پیامبر صلی الله علیه و آله به فاطمه پیغام فرستاد که خداوند مرا به فرزندی مژده داده که از تو زاده می‌شود و امّتم پس از من او را خواهند کشت.