به حسین علیه السلام خواهد رسید، یا پیامبر صلی الله علیه و آله می‌خواسته است این نکته را روشن کند به فرزندی که مردم او را می‌کشند نیازی ندارد، و چون بدو خبر داده می‌شود که امامان علیهما السلام از نسل او خواهند بود خشنود می‌شود و درمی یابد که این نوزادی خجسته است.
هر آنچه را درباره پیامبر صلی الله علیه و آله گفتیم کلمه به کلمه می‌توانیم درباره پاسخ فاطمه زهرا علیها السلام بگوییم.
پاسخ پرسش دوم او این است که بانوی زنان فاطمه زهرا علیها السلام اگر او را با ناخشنودی باردار می‌شود و زایمان می‌کند به سبب قتلی است که بر او واقع می‌شود، نه به سبب آنکه فاطمه علیها السلام از آمدن این طفل ناراضی بوده باشد. شاید هم مقصود از «کرهاً» که در حدیث آمده آن باشد که به فاطمه زهرا علیها السلام در بارداری و زایمان، همان زحمت رسید که به زنان دیگر می‌رسد.
امّا اینکه چرا فاطمه زهرا علیها السلام فرزندش حسین علیه السلام را شیر نداد مسأله‌ای است که ما از آن آگاهی نداریم و این همه خبری نیست که به ما رسیده است، و شاید در این میان حکمتی وجود دارد، که اقتضای آن را داشته و بر ما پوشیده است؛ حکمتی همچون اراده الهی در اینکه گوشت حسین علیه السلام از برکت وجود رسول خدا صلی الله علیه و آله برویَد.
این در حالی است که اهل‌سنّت روایت می‌کنند که حسن و حسین علیهما السلام را امّ‌فضل شیر داده است. ابن ماجه و احمد و شماری دیگر از قابوس نقل می‌کنند که گفته است: «امّ‌فضل گفت: یا رسول اللّه! در خواب دیدم که گویی عضوی از اعضای پیکر تو در خانه من است.
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: خواب نیکویی دیده‌ای، فاطمه طفلی می‌زاید و تو او