مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٢٠ - پاسخهای استاد

مضمون این حدیث همان است که مؤلف در ص ٢٠٣ «محبوسیت زن» نامیده است.

آری به درستی معلوم نیست که مؤلف طرفدار کدام فلسفه است؟

پاسخ شما که سالها با او معاشر بودهاید بهتر میدانید که تابع چه فلسفهای است؟

صهیونیستی؟ کمونیستی؟ و ... به هر حال ضد اسلامی.

اگر ما بودیم و این جمله، تردیدی نیست که محبوسیت است؛ نه تنها نام محبوسیت دارد، واقعاً هم محبوسیت است و با آنچه در آیه کریمه آمده:

«وَاللّاتی یأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکمْ ... فَامْسِکوهُنَّ فِی الْبُیوتِ حَتّی یتَوَفّیهُنَّ الْمَوْتُ» فرق چندانی ندارد ولی یک فقیه مجموع ادلّه را به فرض صحت سند باید جمع کند. اینکه علما حمل به توصیه اخلاقی کردهاند از این جهت بوده که قبول ظاهرش غیرممکن بوده. پس به فرض صحت سند، ظاهر این جملهها معرَضٌ عنه اصحاب است. گذشته از همه اینها من حین تألیف کتاب از جهتی دیگر مایل نبودم که این جملهها را نقل کنم ولی دیدم اگر نقل نکنم برخی خیال میکنند که من از ذکر دلیل مخالف امتناع کردهام. اما آن جهتی که مایل نبودم بدان جهت نقل کنم بحثی است که اخیراً در محافل مستشرقین درگرفته و اخیراً در کشور ما هم مطرح شده و قبل از آن در کشورهای سنی نشین، و آن مسأله سندیت نهج البلاغه است؛ و از قضا دلیل یا یکی از ادلّه مخالفین، جملههای مربوط به زن در وصیت آن حضرت به امام حسن است که مدعی شدهاند این جملهها از عبداللَّه بن مقفّع است. من خود مکرر به دفاع از این جملهها پرداختهام و گفتهام که به چه دلیل که عبداللَّه بن مقفّع از آن حضرت اقتباس نکرده باشد؟ اما میدانید که تا در یک سندی مقدم بر سید رضی و حتی بر عبداللَّه بن مقفّع پیدا نشود، اثبات و حتی دفاع مشکل است. تقریباً باز در حدود یک ماه پیش شنیدم که کنفرانسی درباره عبداللَّه بن مقفّع در دانشگاه بوده است و ادعا شده که برخی از جملههای نهج البلاغه- و به جملههای آن حضرت در وصیت به امام حسن درباره زن تصریح شده- از ابن مقفّع است. نهج البلاغه که افتخار ماست نیاز شدید دارد به تحقیق سندی، و خوشبختانه در هند و در عراق یا کشور عربی دیگر، و در ایران وسیله آقا شیخ محمد تقی شوشتری، مساعی جمیلهای انجام شده و میشود در این زمینه، و من الآن نمیدانم درخصوص وصیت به حضرت