مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦١٣ - پاسخهای استاد

وجوب حجاب وجه و کفین ادلّ است.

پاسخ چرا یک حدیثِ گویا و مورد استناد فقها حذفش بهتر است؟! مگر آنکه مدعی شویم که فقه ما مانند کتاب مذهبی هندوها و ائمه اسماعیلی باید مستور بماند.

***. صفحه ٥٣٢.

یکی دیگر از ادله کسانی که پوشش چهره را لازم دانستهاند این است که در مورد کسی که قصد ازدواج دارد اجازه داده شده است که به چهره زنی که مورد نظر اوست نگاه کند. مفهوم این حکم این است که برای کسی که قصد ازدواج ندارد نظر کردن جایز نیست.

یکی از ادلّه آیه جلباب است و مؤلّف آن را ذکر نفرموده است با اینکه در کتب تفسیر در ذیل این آیه بسیار آمده است که حجاب وجه را نیز ذکر کردهاند:

١. در تفسیر کشّاف مینویسد: معنی «یدْنینَ عَلَیهِنَّ مِنْ جَلابیبِهِنَ» یرخینها علیهنّ و یغطّین بها وجوههنّ واعطافهنّ ...

٢. در مجمع البیان: و قیل الجلباب مقنعة المرئةای یغطّین جباههن و رؤوسهنّ اذا خرجن لحاجة بخلاف الاماء ... و در بحث لغت مینویسد: الجلباب خمارالمرئة الّتی یغطّی رأسها و وجهها اذا خرجت لحاجة.

٣. در تفسیر صافی: یغطّین وجوههنّ وابدانهنّ بملاخهنّ اذا برزن لحاجة. فقط در تفسیر المیزان از تفاسیری که در دسترسم بود «وجوه» ندارد. به تفاسیر دیگر هم مراجعه شود. آنگاه چه شده است که مؤلف به این دلیل توجه نکرده است؟ آیا دلالت آن از روایت عامّیهای که قبلًا ذکر کرده کمتر است؟.

پاسخ از صفحه ١٨٦ تا ١٩٦ درباره این آیه بحث شده است و در صفحه ١٩٤ تصریح شده که مفسران غالباً هدف جمله «یدْنینَ عَلَیهِنَّ مِنْ جَلابیبِهِنَ» را پوشانیدن چهره دانستهاند، یعنی این جمله را کنایه از پوشیدن چهره دانستهاند (رجوع شود). اما اینکه چه شده است که مؤلف عمداً غفلت میکند همان است که مکرر تذکر فرمودهاید که مؤلف غرض خاص دارد (لابد استفاده از ماهرویان