دستورهای سوره احزاب دستورهای خاص نیست و ملاک آنها هم این نبوده است که از وجهه آنها سوء استفاده نشود. تخصیص زنان پیغمبر به این دستورها از باب عنایت بیشتر است نه از باب اینکه حکم، خاص آنها بوده است. مثلًا میفرماید: یا نِساءَ النَّبِی لَسْتُنَّ کاحَدٍ مِنَ النِّساءِ انِ اتَّقَیتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیطْمَعَ الَّذی فی قَلْبِهِ مَرَضٌ. نباید گفت که خضوع در قول برای زنان دیگر مذموم نبوده است بلکه باید گفت که این امر در مورد زنان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله مذمومتر است. و همچنین میفرماید: وَ قَرْنَ فی بُیوتِکنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِیةِ الاولی.

واضح است که تبرّج برای همه زنان مذموم بوده است، لهذا به جاهلیت اولی اسناد داده شده است؛ پس همه زنان باید در خانه قرار بگیرند. و همچنین «وَ اقِمْنَ الصَّلوةَ و اتَینَ الزَّکوةَ وَ اطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسولَهُ» همه از احکام عامه است. همچنین در آیه حجاب که میفرماید: «وَ اذا سَألْتُموهُنَّ مَتاعاً فَاسْئَلوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ» از جمله بعدش که میفرماید: «ذلِکمْ اطْهَرُ لِقُلوبِکمْ وَ قُلوبِهِنَ» معلوم میشود که حکم عام است برای همه زنان و مردان مؤمن ..

پاسخ اشتباه عجیبی است! ما که نگفتهایم در آیه «وَ اذا سَألْتُموهُنَّ مَتَاعاً فَاسْئَلوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ» دستور پرده نشینی داده شده و این دستور مختص زنان پیغمبر است. گفتهایم این کلمه فقط در این آیات به کار برده شده. مخاطب این جمله مردمند نه زنان، و این حکم عام است؛ یعنی هرکس اگر کاری به داخله زندگی کسی دارد و چیزی از زنان آن خانه میخواهد بگیرد باید بداند که غالباً زنان در وضعی هستند که ستر کافی ندارند و نباید سرزده وارد خانه شوند آنچنانکه اعراب میکردند؛ همچنانکه لازم نیست آن زنان در داخل خانه خود نیز همواره مسلّح به ستر باشند به احتیاط اینکه مردی شاید وارد شود. مسأله درخواست چیزی از زنان یک خانه از پشت پرده و وارد نشدن در حریم خانه چه ربطی دارد به دستور پرده نشینی زن. جمله «قَرْنَ فی بُیوتِکنَ» اولًا به عقیده من جمله اختصاصی است و زنان پیغمبر، آنها که مقید به اجرای دستور بودند، از این جمله چنین فهمیدند که دستوری اختصاصی است و لهذا حتی از مسافرت احتراز داشتند.

و به علاوه قطعاً مفاد آیه این نیست که از خانه بیرون نروید، به مسجد و زیارت دوستان و ارحام هم نروید؛ مقصود این است که به کاری که