مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٨ - مقدمه مؤلف

نمیشود این تبلیغات آثار شوم خود را میبخشد.

این بنده خدا را سپاسگزار است که احساس میکند فعالیتهای قلمی ناقابل او در این میدان، چه جراید و مجلات و چه به وسیله این کتاب، اثر نیک محسوسی داشته است. تا آنجا که اطلاع دارد نشر این کتاب تأثیر فراوانی در اصلاح عقاید و افکار این نسل داشته است، حتی بعضی از بانوان به اصطلاح متجدد عملًا در وضع خود تجدیدنظر کردهاند.

بدون شک پدیده «برهنگی» بیماری عصر ماست. دیر یا زود این پدیده به عنوان یک «بیماری» شناخته خواهد شد. فرضاً ما کورکورانه از غرب تقلید کنیم، خود پیشتازان غربی ماهیت این پدیده را اعلام خواهند کرد. ولی ما اگر به انتظار اعلام آنها بنشینیم میترسم خیلی دیر شده باشد. اگر میخواهید ببینید کار برهنگی در غرب به کجا رسیده و فریاد چه کسانی را بلند کرده است این قسمت از نامه یکی از هنرپیشگان معروف جهان را به دخترش که به قول خودش چهل سال مردم روی زمین را خندانده است بخوانید. این نامه مَثَل معروف عامیانه خودمان را به یاد میآورد: «عزا چه عزایی است که مرده شوی هم گریه میکند.».

او پس از آنکه به دخترش اجازه میدهد «فقط به خاطر هنر میتوان لخت و عریان به روی صحنه رفت» و تأکید میکند که این لختی منحصراً در روی صحنه و برای ضرورت هنر باشد، مینویسد:

«... برهنگی بیماری عصرماست. من پیرمردم و شاید حرفهای خندهآور بزنم. اما به گمان من تن عریان تو باید از آنِ کسی باشد که روح عریانش را دوست میداری. بد نیست اگر اندیشه تو در این باره مال ده سال پیش باشد، مال دوران پوشیدگی. نترس این ده سال تو را پیرتر نخواهد کرد. به هر حال امیدوارم تو آخرین کسی باشی که تبعه جزیره لُختیها بشوی ...»