مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦ - مقدمه

مسؤول قانونی تأمین مخارج خانواده باشند ...

این مجله مینویسد: خانم مک دانیل میگوید: یکی از زنان به علت برداشتن وزنههای سنگین دچار خونریزی داخلی شده است. ما میخواهیم به وضع سابق برگردیم، دلمان میخواهد مردان با ما مثل زن رفتار کنند نه مثل یک کارگر. برای طرفداران آزادی زنان این موضوع خیلی ساده است که در اتاقهای مجلل خود بنشینند و بگویند زنان و مردان با هم برابرند، زیرا تاکنون گذارشان به کارخانهها نیفتاده است.

آنها خبر ندارند که بیشتر زنان مزدبگیر این کشور باید مثل من در کارخانهها کار کنند و جان بکنند. من این برابری را نمیخواهم، زیرا انجام کارهای مخصوص مردان از عهدهام برنمی آید. مردان از نظر جسمی از ما قویترند و اگر قرار باشد که ما با آنها رقابت شغلی داشته باشیم و کارمان نسبت به کار آنها سنجیده شود، من به سهم خود ترجیح میدهم که از کار برکنار شوم. امتیازاتی را که زنان کارگر ایالت اهایو از دست دادهاند به مراتب بیش از آن مزایایی است که توسط قانون حمایت کارگران کسب کردهاند. ما شخصیت زن بودن را از دست دادهایم. من نمیتوانم بفهمم از آن وقتی که آزاد شدهایم چه چیزی عایدمان شده است، البته امکان دارد عده معدودی از زنان وضعشان بهتر شده باشد ولی مسلماً ما جزء آنها نیستیم.

این بود خلاصهای از آن مقاله. از محتوای مقاله پیداست که این بانوان از ناراحتیهایی که به نام «آزادی» و «برابری» بر آنها تحمیل شده است آنچنان به ستوه آمدهاند که دشمن این دو کلمه شدهاند، غافل از اینکه این دو کلمه گناهی ندارند. زن و مرد دو ستارهاند در دو مدار مختلف؛ هر کدام باید در مدار خود و فلک خود حرکت نماید «لَا الشَّمْسُ ینْبَغی لَها انْ تُدْرِک الْقَمَرَ وَ لَا اللَّیلُ سابِقُ النَّهارِ وَ کلٌّ فی فَلَک یسْبَحونَ» [١]. شرط اصلی سعادت هر یک از زن و مرد و در حقیقت جامعه بشری این است که دو جنس هر یک در مدار خویش به حرکت