مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٣ - شواهد و دلایل دیگر

خداوند از من گرفته است و آن اینکه زن را به شایستگی نگهداری کنم و یا به نیکی طلاق دهم.

در آیه ٢١ از سوره النساء میفرماید:

وَ کیفَ تَأْخُذونَهُ وَ قَدْ افْضی بَعْضُکمْ الی بَعْضٍ وَ اخَذْنَ مِنْکمْ میثاقاً غَلیظاً..

یعنی چگونه مهری که به زنان دادهاید (با زور و با در مضیقه قراردادن) از آنها میگیرید؟ و حال آنکه به یکدیگر رسیده و از یکدیگر کام گرفتهاید و زنان از شما پیمان استوار و شدیدی گرفتهاند.

مفسرین شیعه و سنی اعتراف دارند که مقصود از «پیمان استوار و شدید» همان پیمان خداست که خداوند با جمله «امْساک بِمَعْروفٍ اوْ تَسْریحٌ بِاحْسانٍ» از مردان گرفته است، یعنی همان پیمانی که امام صادق علیه السلام فرمود مرد هنگام ازدواج باید بدان اعتراف و اقرار کند که زن را به شایستگی نگهداری کند و یا به نیکی رها نماید.

پیغمبر اکرم جمله معروفی دارد که در حجّة الوداع فرمود و شیعه و سنی آن را نقل کردهاند. پیغمبر اکرم فرمود:

اتَّقُوا اللَّهَ فِی النِّساءِ فَانَّکمْ اخَذْتُموهُنَّ بِامانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُروجَهُنَّ بِکلِمَةِ اللَّهِ ....

یعنی ایهاالنّاس! در مورد زنان، خدا را در نظر بگیرید و از او بترسید. شما آنها را به عنوان امانت خدا نزد خود بردهاید و عصمت آنها را با «کلمه خدا» برخود حلال کردهاید.

ابن اثیر در کتاب النهایه مینویسد:

«مقصود از «کلمه خدا» که پیغمبراکرم فرمود به موجب آن عصمت زنان بر مردان حلال میشود همان است که با این جمله در قرآن ادا شده: امْساک بِمَعْروفٍ اوْ تَسْریحٌ بِاحْسانٍ.»