مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٧ - آیا اعلامیه جهانی حقوق بشر به زن توهین کرده است؟

آثار ذیل را خواهد داشت:

سقوط و طرد پدر از خانواده و لااقل از اهمیت افتادن پدر و بازگشت به دوره مادرشاهی، جانشین شدن دولت به جای پدر و مساعده و نفقه گرفتن مادران از دولت به جای پدر، تضعیف احساسات مادری، در آمدن مادری از صورت عاطفی به صورت شغل و کار و کسب.

بدیهی است که نتیجه همه اینها سقوط کامل خانواده است که قطعاً مستلزم سقوط انسانیت است. همه چیز درست خواهد شد و فقط یک چیز جای خالی خواهد داشت و آن سعادت و مسرت و برخورداری از لذات معنوی مخصوص کانون خانوادگی است.

به هر حال منظورم این است که حتی طرفداران استقلال و آزادی کامل زن و طرد پدر از محیط خانواده، وظیفه طبیعی زن را در تولید نسل مستلزم حقی و مساعدهای و احیاناً مزد و کرایهای میدانند که به عقیده آنها دولت باید این حق را بپردازد، برخلاف مرد که وظیفه طبیعی او هیچ حقی را ایجاب نمیکند.

در قوانین کارگری جهان حداقل مزدی که برای یک مرد قائل میشوند، شامل زندگی زن و فرزندانش نیز میشود؛ یعنی قوانین کارگری جهان حق نفقه زن و فرزند را به رسمیت میشناسد.

آیا اعلامیه جهانی حقوق بشر به زن توهین کرده است؟

در اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده ٢٣، بند ٣ چنین آمده است:

«هرکس که کار میکند به مزد منصفانه و رضایت بخشی ذی حق میشود که زندگی او و خانوادهاش را موافق شؤون انسانی تأمین کند.».

در ماده ٢٥، بند ١ میگوید:

«هرکس حق دارد که سطح زندگانی او سلامت و رفاه خود و خانوادهاش را از حیث خوراک و مسکن و مراقبتهای طبی و خدمات لازم اجتماعی تأمین کند.»