بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٤١ - الف ) اصلاح ساختارى با وحدت مديريت

٢ ـ كشتارهاى وحشيانه ى جنگ جهانى اول ، سبب تشكيل اتحاديه اى به نام «جامعه ى ملل» گرديد كه ٢٦ عضو داشت . هدف از تشكيل چنين اتحاديه اى ، جلوگيرى از جنگ و خون ريزى ، و حل و فصل امور از طريق مذاكره و هم فكرى بود . اما از آن جا كه اين اتحاديه ، يك اتحاديه فراگير نبود ، نتوانست جهان را از جنگ دوم جهانى برهاند .

٣ ـ در اواسط جنگ جهانى دوم ، انديشه ى تشكيل يك جامعه ى جهانى فراگير ، به صورت جدى تر قوت گرفت كه ثمره ى آن، تشكيل «سازمان ملل متحد» و «اتحاديه هاى بين المللى» بود . پيش بينى سرامدان انديشه و سياست جهان تبديل اين سازمان به پارلمان جهانى و سرانجام، مركز حكومت واحد جهانى بود.

٤ ـ در سال ١٩٦٣ ميلادى گروهى از متفكران جهان كه معتقد به «حكومت واحد جهانى» بودند ، گردهمايى در شهر توكيو برپا كردند و در اعلاميه ى پايانى آن ، خطوط اساسى طرح خود را متذكر شدند:

١ ـ پارلمان جهانى

٢ ـ شوراى عالى اجرايى

٣ ـ ارتش جهانى

٤ ـ ديوان دادگسترى بين المللى[١]

هر چند اين گروه مشخص نكرده اند كه اين چهار نهاد بزرگ بين المللى ، چگونه بايد با يكديگر هماهنگ شوند . شك نيست كه اين چهار نهاد بزرگ بين المللى ، خود «متعدد» هستند و براى رسيدن به وحدت و هماهنگى نيازمند «مركز واحد»ى هستند كه به عقيده ى ما همان «امامت و ولايت» است كه در بحث اصلاح