بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢٥٤ - ٥ ـ ١ـ غيبت امام مهدى(عج)

«اگر نام مرا براى ايشان افشا كنى، ايشان آن را براى عموم آشكار مى كنند; و اگر عامه ى مردم محل اقامت مرا دريابند، دشمنان را به آن جا راهنمايى مى كنند».

طرز برخورد عباسيان با اماميّه باعث وضعيّت اضطرارى غيبت امام دوازدهم گرديد. خليفه «معتمد» سياست عباسيان مبنى بر تحت نظر قرار دادن امامان از نزديك را ادامه داد و اماميه را واداشت كه حتى به گونه اى جدى تر، روايت هاى مرتبط با نقش امام دوازدهم[(عليه السلام)] را منتشر سازند. معتمد پس از شنيدن خبر وخامت حال [امام ]عسكرى[(عليه السلام)]، پنج نفر از مورد اعتمادترين مأمورانش، كه در بين آن ها خادمش «نحرير» نيز حضور داشت به خانه ى [امام] عسكرى[(عليه السلام)] فرستاد تا از وى مراقبت كنند. و نيز به قاضى القضات «حسن پسر شوارب» دستور داد كه ١٠ شخص قابل اطمينان را در اين مأموريت شركت دهد. هنگامى كه در هشتم ربيع الاول ٢٦٠ هـ . ق . [١] خليفه گروهى را براى جستجوى منزل امام اعزام داشت، آن ها تمام خانه را قُرق كردند و آن گاه جستجو از پسر امام را ادامه دادند. حتى زنى را براى معاينه ى كنيزانش از جهت آبستنى آوردند.

حوادث مقارن با ميلاد پسر [امام] عسكرى حاكى ازآن استكه امام مىخواست جانشين خود را از سختگيرى هاى عباسيان كه توسط مأمون پىريزى شده بود برهاند. از اين رو وى اخبار مربوط به ولادت پسرش را آشكارا منتشرنمىساخت. لكن آن را تنها براى تنى چند از شيعيان قابل اعتمادش نظير: «ابوهاشم جعفرى»، «احمد بن اسحاق»، «حكيمه» و «خديجه» ـ عمه هاى [حضرت] عسكرى ـ ابراز كرد.

[ شيخ] مفيد نيز اين موقعيت را چنين تأييد مى كند: «[امام] عسكرى مى خواست عباسيان را از مجال دست يابى به رد پايى كه حيات جانشينش را مى توانست تهديد كند محروم گرداند».

به عنوان بخشى ازهراس آينده،وى تنهابه مادرش وصيتى آشكارنمود،وبه هيچ كس ديگرى علنى ازجانشينش ذكرى به ميان نياورد.[٢]