كتاب ها و اثرهاى منتشر شده در خصوص غيبت امام مهدى (عج) براى مردم، يكى از روش هاى شناخت علامت هاى «مهدى» حقيقى است. بسيارى از نويسندگان شيعه، روايت هاى منسوب به پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)و ائمه(عليهم السلام)را درباره ى اين موضوع گردآورى نموده اند. عالمان جهت حفظ اعتقاد امامت، مدارك مربوط (اعم از آيات قرآن و احاديث نبوى و امامان معصوم) را ثبت و ضبط كردند. زمان اين نوشته ها، مراحل اوليه ى اسلام مى باشد. نوشتن كتاب هاى نظرى، در راستاى كاهش حيرت و سردرگمى، بعد از آغاز دوره ى غيبت دوم مطرح شد. بعدها اين اثرها مبناى عقلانى اعتقاد شيعه و نيز مهدويت تلقى شد. هر پژوهنده اى كه در پى بررسى مبانى مهدويت است ناگزير بايد سراغ اين اثرها رود. از بين كتاب هاى موجود نزد نگارنده، ابتدا به نام «جاسم م. حسين» اشاره مى شود. كتاب وى به نام «تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم» نگاشته شده است كه توسط «بخش خارجى بنياد بعثت و سازمان امام مهدى»در سال ١٩٨١ ميلادى، ١٤٠٢ هجرى قمرى چاپ شده است. در اين كتاب، وى مآخذ كتاب هاى پژوهش خويش در ارتباط با تأليف اثرش را آورده است.وى كتاب هاى چاپ شده در ارتباط با امام زمان را دسته بندى و نام تعدادى از اثرهاى مربوط را ذكر كرده است.دسته بندى جاسم را به صورت زير مى توان نمايش داد:

١) كتاب هاى مرتبط با موضوع غيبت: اين كتاب ها به لحاظ زمان تأليفشان، به سه گروه تقسيم مى شوند:

الف ) سال هاى پيش از ٢٦٠ هـ . ق .[١]

ب ) سال هاى بين ٢٦٠ ـ ٣٢٩ هـ . ق .[٢]

ج ) سال هاى بعد از ٣٢٩ هـ . ق .[٣]

٢) زندگى نامه ها: در بين منابع اوليه، كتاب هاى رجالى به صورت علمى شرح حال راويان و گردآورندگان احاديث را از جهت ارزيابى وثاقت و عدالت ايشان، بررسى كرده اند. اماميّه، چهار اثر زندگى نامه اى اصلى در اين باره، در قرن هاى ٤ ـ ٥ هـ . ق .[٤] فراهم آورده است.

٣) كتاب هاى تاريخ عمومى: مى توان كتاب «آخرين اختر فروزان» را كه حاوى صدها حديث نقل شده در كتاب هاى شيعه و سنى است نام برد. عالمان بسيارى از فرقه هاى اسلامى نيز به طور مستقل كتاب هايى در اين موضوع تأليف كرده اند، كه شايد تعداد آن ها افزون از ده ها جلد باشد.

[١]ـ ٨٧٤ م .

[٢]ـ ٨٧٤ ـ ٩٤١ م .

[٣]ـ ٩٤١ م .

[٤]ـ قرن هاى ١٠ ـ ١١ م .