بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ١٨٨ - نتيجه گيرى

محدوده ى زمان، مكان و نژاد خاصى قرار نمى گيرد. رسالت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله) نيز براى بشارت و انذار به تمام انسانها است، و خدا آخرين پيامبروكامل ترين دين خود را به سوى انسان ها فرستاد تا آن را برهمه ى دين هاى قبلى چيره گرداند. بنابراين به اعتبار جهانى بودن اين دين و آيه ى شريفه ى: ?اِنَّ هذِهِ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً واحِدَةً وَ اَنا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ?[١]تمامى ملت هاى اسلامى موظف هستند وحدت و يكپارچگى خود را به منظور تشكيل «امت واحده» به ظهور برسانند تا جهان وطنى به عنوان يكى از آرزوهاى ديرين بشر، به تحقق برسد. و از طرف ديگر، اسلام بر پايه ى يك نياز فطرى بشر و با يك استدلال، بر اين اعتقاد است كه اگر قرار است جامعه ى بشرى به بهترين شيوه اداره شود و بشر روح صلح، امنيت و سعادت واقعى را به خود ببيند وراه رشد و تكامل را طى نمايد، راهش اين است كه همه ى جهان تحت قانون واحدى آن هم مبتنى بر قوانين آسمانى اسلام، اداره شود. چراكه در اين مكتب مرزهاى ملى و قومى، رنگ و نژاد، فقير و غنى وبه عبارتى امتيازهاى طبقاتى وجود ندارد، بلكه همه در چارچوب قانون اسلام از حقوق و امتيازهاى برابر برخوردارند. اسلام، از ابتدا نگاهش به همه ى انسان ها به عنوان يك خانواده بوده است:«كلكم من آدم و آدم من تراب»[٢]همه ىشما از آدم هستيد و آدم ازخاك. با اين ديدگاه همه ى انسان ها گذشته از مذهب، رنگ، نژاد و... از يك خانواده هستند و از ويژگى هاى بارز چنين نظام جهان شمولى عدالت فراگيرو امنيت كامل آن است.

در اين دين، مستضعفان جهانى با ايمان اسلامى و استقرار كامل وهمه جانبه ى ارزش هاى انسانى، مدينه ى فاضله ى جامعه ى ايده آل را به وسيله ى شخصيتى مقدس و عالى قدر ـ كه در روايت هاى اسلامى از او به «مهدى» تعبير مى شود ـ به تحقق خواهند رساند. در راستاى