بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٧٧ - محور دوم اصلاح نظام قانون گذارى جهان

اهل بيت (عليهم السلام) «تبعيت از هواى نفس» را به عنوان يكى از عوامل هلاكت و نابودى معرفى كرده اند . اين حقيقت در بسيارى از روايت ها، با تعبير «هوى متبع»[١]و «هوى مضل»[٢] آمده است .امام على (عليه السلام)«طاعة الشهوة»[٣] و «برآوردن خواسته هاى نفس»[٤] را از موجبات هلاكت و نابودى مى داند:

«إذا غلبت عليكم أهواؤكم أوردتكم موارد الهلكة ;[٥]هرگاه هوس برشما غلبه كند، شما را به هلاكت مى كشاند.»

«لن يهلك العبد حتى يؤثر شهوته على دينه ;[٦]هرگز بنده اى نابودنمىشود،مگراين كه هوسش را بردينش ترجيح دهد.»

«من أطاع هواه هلك ;[٧] هر كس از هواى نفسش پيروى كند ، نابود مى شود.»

«من فارق الحق هلك ;[٨] هر كس از حق جدا شود ، نابود مى شود.»

«من ركب الباطل أهلكه مركبه ;[٩] هر كس بر باطل سوار شود ، مركبش او را نابود خواهد كرد .»

«هلك من أضلَّه الهوى ;[١٠] نابود است كسى كه هواى نفس او را گمراه كند .»

حضرت على(عليه السلام) ـ كه تاريخ را به دقت مطالعه كرده است ـ[١١] بر اين باور است كه هواى نفس يكى از عواملى است كه هم تمدن ها و جامعه هاى پيشين را نابود