بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٦٥ - ج ) مديريت مشروع

بفساد نفسي ;[١] امير مؤمنان على فرزند ابى طالب (عليه السلام) همواره به مردم كوفه مى فرمود : اى مردم كوفه گمان مى كنيد نمى دانم چه چيزى شما را به راه مى آورد ؟ ! مى دانم ولى مايل نيستم به خاطر سر به راه كردن شما ، خود را آلوده كنم .»

آن حضرت خطاب به مردم عراق فرموده است :

«ولقد علمتُ أنّ الذي يُصلحكم هو السَّيف ، وما كنتُ متحرِّياً صلاحكم بفساد نفسي ;[٢] به خوبى مى دانم آن چه شما را به راه مى آورد ، شمشير است ، ولى من كسى نيستم كه به خاطر سامان دادن شما ، خودم را آلوده سازم .»

اين شيوه ى على بن ابى طالب (عليه السلام) است و حضرت مهدى (عج) نيز به همين روش حكومت خواهد كرد. به همين جهت امام باقر (عليه السلام) به يكى از طاغوت هاى بنى عباس مى فرمايد :

«دولتكم قبل دولتنا وسلطانكم قبل سلطاننا ، سلطانكم شديد عسر لا يسر فيه ; [٣] دولت شما پيش از دولت ماست و سلطنت شما پيش از سلطنت ماست ، سلطنت شما شديد و سخت است و هيچ گشايشى در آن وجود ندارد .»

اين حديث شريف نشان مى دهد كه دولت كريمه ى حضرت مهدى (عج) ، به خلاف دولت هاى اموى و عباسى ، بر پايه ى رفق، مهربانى و مدارا استوار است .

ملاك مشروعيت فرمان حكومت و فرمان برى مردم ، مطابقت آن با احكام الهى است ، و ملاك مشروعيتِ سلوك دولت ، رفق و مدارا است .