شيعه و سنى در كتاب هاى خود، احاديثى از پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله)، را روايت مى كنند كه امتحان ها و مصيبت هاى آينده ى امت اسلامى، دلايلى كه امت اسلامى پس از رحلت آن حضرت به سختى ها و دشوارى ها افكنده مى شود، انحراف هايى كه اجتماع مسلمانان به آن گرفتار مى شود و حاكمانى كه اسلام ناب را فداى منافع و هدف هاى پليد خود مى كنند، گوشزد مى كند. پيامبر گرامى اسلام (صلى الله عليه وآله) با اشاره به انحراف ها و لغزش ها و بى راهه رفتن ملت هاى مختلف در طول تاريخ، به امت خود هشدار داده و پيروان خود را بدون مربى واقعى، راهنماى منزه و حاكم دانا باقى نگذاشته است. وى در طول سال هايى كه نزول وحى، پيشروى و پيروزى مسلمانان ادامه داشت، بلافاصله پس از فتح هر شهر يا منطقه اى حاكمى كه مسؤوليت مسلمانان به او واگذار مى شد را بر مى گزيد. حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) در غزوه هاى مهم و بزرگ همواره فرمانده و جانشينانى براى لشكر اسلام انتخاب مى كرد. به طورى كه در «غزوه ى موته» سه فرمانده برگزيد و آنان را به مسلمانان معرفى كرد تا اگر يكى از آن ها كشته شد ديگرى فرماندهى را به عهده گيرد و در صورت شهادت نفر دوم، فرد سوم جاى گزين گردد. مسلمانان نيز از انتخاب آنان به فرماندهى آگاه شدند تا به موقع از آنان اطاعت و فرمان برى كنند. پيامبرگرامى (صلى الله عليه وآله)هرگاه كه «مدينه» راترك مى نمود فردى را به جاى خود جاى گزين مى كرد، حتى هنگام هجرت از «مكه» به «مدينه»، حضرت على (عليه السلام) را جانشين خود برگزيد و وظيفه ى بازگرداندن امانت هاى مردم را به او واگذار نمود.

پس چگونه مى توان باور كرد پيامبرى كه در زمان حيات خود اين چنين به مسأله ى رهبرى و جانشينى توجه داشت، پيروان خود را تا روز قيامت بدون مربى، رهبر، راهنما، ولىّ و حاكم به حال خود رها كند؟ پيامبر به نسل هاى آينده در مورد گرفتارى ها و مشكلاتى كه با آن مواجه خواهند شد هشدار داده است .

برخورد مسلمانان با امامت پس از رحلت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله)

يكى از مهم ترين مسايل مسلمانان، تعيين نماينده و جانشين پيامبرآخرين (صلى الله عليه وآله)پس از رحلت اوست. درك اين موضوع به منزله ى دورى از تفرقه و خشونت ـ كه امت اسلام را تضعيف كرده است و درهم مى شكند ـ خواهد بود .