ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٠٧

خدا،( فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا)[١] و معنى (فمدّ له الرحمن مدّا) است براى اينكه قديم تعالى بخودش امر نميكند و مانند اينست‌( (أَسْمِعْ بِهِمْ وَ أَبْصِرْ))[٢] كه لفظ آن امر و معنايش خبر است و ممكنست كه قول او (تؤمنون) مرفوع باشد بساقط شدن (ان) و موصول وصله در محلّ جرّ باشد بنا بر بدليّت از تجاره و تقديرش، اين باشد (هل ادلكم على تجارة ايمان باللَّه) و قول او (اخرى) در محلّ جرّ است به اينكه آن صفت براى موصوف محذوف مجرور بعطف بر تجاره و تقديرش (و على تجارة اخرى محبوبة) باشد.

و زجاج گويد: تقديرش اينست (و لكم تجارة اخرى) پس بنا بر اين (اخرى) صفت موصوف محذوف مرفوع به مبتداء بودنست (و تحبونها) صفت بعد از صفت است، (و نصر) خبر مبتداء محذوف است تقديرش (هى نصر من اللَّه) است (من انصارى الى اللَّه) در اينجا (الى) بمعناى (مع) است يعنى مع اللَّه.

تفسير:

چون مقدّم داشت ذكر پيامبر را در پى آن خداوند سبحان آورد دعاء بقبول قول او و نصرت او و عمل بشريعت و احكام او را پس فرمود:

((يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا)) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، و آن خطاب بعموم مؤمنين است.

و بعضى گويند: آن خطاب بكسانيست كه يادشان در اوّل سوره گذشت.

((هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‌ تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ)) آيا شما را رهنمونى كنم بر تجارتى كه نجات دهد شما را از عذاب دردناك، صورت آن صورت عرض و پيشنهاد است ولى مقصود به آن امر است بر طريق تلطّف و مهر در خواندن باخلاص در

[١]- سوره مريم آيه: ٧٥.

[٢] سوره مريم آيه: ٣٨.