ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٨٤ - آمدن زنان قريش و مكه براى بيعت با پيامبر

((فَبايِعْهُنَّ)) پس بيعت كن با آنها بر اين شروط.

((وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ)) يعنى از خدا بخواه كه گناهان ايشان را بيامرزد و پوشيده دارد آنها را برايشان.

((إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ)) بدرستى كه خدا گذرنده است از آنها( (رَحِيمٌ)) مهربان و منعم است برايشان.

آمدن زنان قريش و مكّه براى بيعت با پيامبر

روايت شده كه پيامبر ٦ بيعت كرد با آنها در حالى كه بر بالاى كوه صفا بود و عمر پائين‌تر از آن حضرت نشسته بود، و هند دختر عتبه (زن ابو سفيان و مادر معاويه عليه الهاويه) بطور ناشناس نقاب زده با زنها آمد از ترس آنكه مبادا پيامبر ٦ او را بشناسد، پس آن حضرت فرمود: من با شما بيعت ميكنم بر اينكه چيزى را شريك خدا قرار ندهيد، پس هند گفت: شما از ما بيعتى ميگيرى كه نديديم از مردها گرفته باشى و آن اين بود كه آن حضرت بيعت ميكرد در آن روز با مردها بر اسلام و جهاد در راه اسلام فقط، پس آن حضرت فرمود: و اينكه دزدى نكنيد، پس هند گفت: ابو سفيان مردى بخيل است و من از مال او مقدارى برداشته‌ام نميدانم آيا بر من حلال است يا نه؟

پس ابو سفيان گفت:

آنچه از مال من در گذشته و در ايّامى كه سپرى شد برداشته‌اى آن مال تو حلالت باشد، پس پيامبر ٦ خنديد و او را شناخت و باو فرمود بدرستى كه تو هند دختر عتبه‌اى؟ هند گفت: بلى اى پيامبر خدا. فاعف‌