ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥١ - تفسير آيات
دارد بلكه آن (و طلح) است مثل قول او (و نخل طلعها هضيم)[١] و نخلى كه شكوفه آن بهم پيچيده است، پس بعضى عرض كردند كه آيا آن را تغيير نمى دهد؟ فرمود: قرآن امروز تغيير و تحريف نميشود، و آن را فرزند حضرت امام حسن ٧، و قيس بن سعد (ابن عباده) روايت كرده و اصحاب ما آن را از يعقوب بن شعيب روايت كرده كه گويد:
گفتم بحضرت ابى عبد اللَّه صادق ٧( (وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ)) و منضود آنست كه بعضى از آن بر بعضى ديگر آن پيچيده و چسبيده ميشود از اوّل تا آخرش و براى آن ساقهاى نيست، پس از پائين تا بالا تمامش مانند موز ميوه مطبوع است.
((وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ)) يعنى سايه ابدى كه آفتاب و حرارتى آن را گرم نمى كند، پس آن جاودانى كه از بين نميرود، و عرب بهر چيز درازى كه منقطع نمى شود ممدود گويد:
لبيد گويد:
|
غلب البقاء و كان غير مغلب |
دهر طويل دائم ممدود |
|
غلبه كرد بقاء و ماندن و حال آنكه غالب نبود كه روزگارى دراز و طولانى بماند.
و در خبرى وارد شده كه در بهشت درختى است كه سواره نميتواند در طول صد سال از زير سايه آن بيرون رود، اگر خواستيد بخوانيد اين آيه را( (وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ)) و نيز روايت شده كه اوقات بهشت مثل صبحهاى تابستان نه گرم و نه سرد است.
[١]- سوره شعراء آيه: ١٤٨ و تمام آن فى جنات نعيم و ذروع و نخل طلعها هضيم.