ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٩ - گفتار مفسرين درباره اين آيه

اعلم از او نيست.

گفتار مفسّرين درباره اين آيه‌

١- بعضى گويند: يعنى او ظاهر است بادلّه و شواهد و باطنست بسبب خبر داشتن و داناى بهر چيزى بودن.

٢- و بعضى گويند: يعنى اوست كه عالم و داناى بچيزهاى ظاهريست و اوست كه عالم بچيزهاى نهانى است.

٣- و بعضى گويند: يعنى ظاهر است بادلّه توحيد و مخفى است از- احساس و ادراك آفريده‌ها.

٤- و بعضى گويند: اوّل بدون ابتداء و آخر بدون انتهاء و ظاهر بدون نزديك بودن و باطن بدون حجاب و بعيد بودنست.

٥- سدى گويد: اوّلست به برهان و دليل وقتى كه تو را هدايت نمود و آخر است بعفوش چون توبه تو را پذيرفت و ظاهر است باحسان و توفيقش هنگامى كه او را اطاعت نمودى و باطن است به مستور داشتن تو وقتى او را معصيت كردى ٦- ابن عمر گويد: او اوّلست بايجاد كردن و آفريدن و آخر است او بروزى دادن و ظاهر است بزنده كردن و باطن است بميراندن.

٧- ضحاك گويد: اوست اوّل بلا اوّل و آخر بلا آخر و ظاهرترين ظاهرها و مخفى‌ترين باطنها و مخفى‌ها.

٨- ابى بكر وراق گويد: او اوّلست بازليّت و آخر است بابديّت و ظاهرست بيكتايى و احديّت و باطنست بصمديّت.

٩- عبد العزيز بن يحيى گويد: واوهاى اينجامد غم است و معناى آن، او