ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢ - دليل اين قراءتها

٢٥- آيا از ميان ما بر او وحى كرده‌اند بلكه او دروغگويى خود پسند است.

٢٦- فردا خواهند دانست كه دروغگوى برترى جوى كيست.

٢٧- البتّه ما بوديم كه ناقه (ماده شترى) را براى آزمايش ايشان بيرون آورديم، پس (اى صالح) نگهبان و پاسدار ايشان باش و شكيبايى بورز.

٢٨- و ايشان را آگاه كن به اينكه آب چشمه ميان ايشان (و ناقه) تقسيم شده هر نصيبى از آب را صاحب او حاضر بشود.

٢٩- و قوم ثمود يار خويش را بخواندند و او شمشير خود را بر گرفت و شتر را بكشت.

٣٠- پس شكنجه دادن و نتيجه بيم كردنهاى من چگونه بود.

٣١- ما بوديم كه يك فرياد بر ايشان فرستاديم در نتيجه ايشان مانند گياه خشك در هم شكسته شدند.

قرائت:

ابن عباس و حمزه ستعلمون بالتاء و باقى بياء (سيعلمون) خوانده‌اند و در شواذ قرائت ابى السماك ابشر منّا برفع (واحدا نتّبعه) بنصب آمده و در آن قرائت ابى القلابه (الكذاب الاشر) به تشديد و قرائت مجاهد (الا شرا) بضم شين خفيفه بى تشديد، و قرائت حسن كهشيم المحتظر بفتح ظاء ضبط شده.

دليل اين قراءتها:

ابو على گويد: دليل آنكه با ياء (سيعلمون خوانده اينست كه چون پيش از آن‌