ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥ - قرائت

اعراض ميكنند و همى گويند كه اين معجزه سحريست قوى.

٣- و (معجزه را) تكذيب كردن و خواهشهاى خود را پيروى كردند و هر كارى بجاى خود قرار گيرنده است.

٤- و حقّا كه از اخبار پيشينيان آنچه در آن بازداشتن است بسوى اهل مكّه آمد.

٥- آن اخبار حكمتى است تمام و بيم دادن سود نميدهد.

٦- پس از ايشان روى بگردان روزى كه خواننده بسوى امرى فضيح بخواند.

٧- از گورها بيرون ميآيند در حالى كه ديدگانشان بزير افكنده است گوئيا ايشان ملخهاى پراكنده‌اند.

٨- بسوى آن طرف كه آواز ميآيد روى آوردند اما گرويدگان گويند امروز روزى دشوار است.

٩- پيش از كفّار مكّة قوم نوح دروغگو پنداشتند (پيغمبرشان را)- بنده ما نوح را تكذيب كردند و گفتند كه نوح ديوانه است، و او آزرده شد (بدشنام و تهديد آنان).

١٠- آن گاه نوح ٧ پروردگار خويش را بخواند به اينكه من شكست خورده‌ام، پس مرا يارى فرما.

قرائت:

ابو جعفر (كلّ امر مستقر) بجرّ قرائت كرده و باقى از قراء برفع خواندند ابن كثير و نافع (يوم يدع الداع) بدون ياء (و مهطعين الى الداعى) با ياء در وصل خوانده‌اند.