ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٩ - تفسير آيات
وسعتش و پيامبر ٦ به اسبى كه سوار شده و آن را بحركت و رفتن در آورده بود فرمود سپاس ميكنم خداى را كه آن را دريايى يافتم يعنى آن را صاحب معانى بسيار و صفات پسنديده ديدم[١].
[١]- روايات در تفسير لؤلؤ و مرجان بحضرت حسن و حسين : از طريق خاصّه و مفسرين شيعه بسيار است و ما براى نمونه چند حديث آن را از تفسير برهان محدّث بحرينى ترجمه ميكنيم:
١- على بن ابراهيم باسنادش از يحيى بن سعيد عطار روايت نموده كه گفت: شنيدم حضرت صادق ٧ در قول خداى عزّ و جل ميفرمود:
(( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ)) يعنى امير المؤمنين و فاطمه :(( يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ)) الحسن و الحسين.
٢- ابن بابويه باسنادش از يحيى مذكور روايت نموده كه گفت: شنيدم از حضرت صادق ٧ كه ميفرمود:( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما- بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ)، على و فاطمه( ع) دو درياى عميق از علم هستند كه هيچ كدام بر صاحبش طغيان نميكند(( يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ)) حسن و- حسين( ع) است.
٣- محمد بن عباس باسنادش از جابر جعفى از حضرت ابى عبد اللَّه( ع) در قول خداى عزّ و جل روايت نموده كه( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ) على( ع) و فاطمه( ع) است(( بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ)) گويد: على( ع) بر فاطمه ظلم نميكند و فاطمه هم بر على ٧ ستم نميكند(( يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ- الْمَرْجانُ)) حسن و حسين : است.
٤- و نيز از او باسنادش از هارون عبدى از ابى سعيد خدرى در قول خداى عز و جل(( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ)) گويد: على و فاطمه( ع) است اين بر آن ستم نميكند و آنهم بر اين ظلم نميكند(( يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ)) فرمود: حسن و حسين( ع) است.
٥- و نيز از او از على بن مخلد دهان باسنادش از ابى ذر رضى اللَّه عنه در قول خداى عزّ و جل(( مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ)) روايت شده كه فرمود:
على و فاطمه( ع) است(( يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ)) حسن و حسين( ع)( است، پس چه كسى مانند اين چهار نفر را على و فاطمه و حسن و حسين : را ديده است و ايشان را دوست ندارد مگر مؤمن و دشمن ندارد مگر كافر، پس مؤمن باشيد و بحب ولايت اهل بيت رسالت( ع).
٦- محمد بن بن شهرآشوب باسنادش از ابن عباس روايت كرده كه حضرت فاطمه عليها سلام از گرسنگى و برهنگى گريست، پس پيامبر ٦ فرمود: اى فاطمه قناعت كن بهمسر و شوهرت على قسم بخدا كه او در- دنيا آقا و سيد و در آخرت هم سيد و آقاست و بين آنها را اصلاح نمود. پس خداوند نازل فرمود:
(مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ)، ميفرمايد كه ما فرستاديم دو دريا على بن ابى طالب ٧ درياى علم و فاطمه عليها سلام درياى نبوت را تلاقى ميكنند و پيوست بهم پيدا مينمايند، من كه خدا هستم وصلت را ميان آنها بر قرار كردم سپس فرمود:
(بَيْنَهُما بَرْزَخٌ) ميان آنها مانعى چون رسول خداست كه منع ميكند على ابن ابى طالب را كه محزون شود بخاطر دنيا و منع ميكند فاطمه را كه با شوهرش براى دنيا خصومت كند(( فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما)) اى گروه جن و انس تكذيب ميكنيد بولايت امير المؤمنين و حب فاطمه زهراء پس لؤلؤ حسن و مرجان حسين است براى آنكه لؤلؤ مرواريد بزرگ و مرجان مرواريد كوچك است و عجيب نيست كه آنها دريا باشند براى فراوانى فضائل و بسيارى خيرشان.
« الحديث»