ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٦١ - تفسير

((تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ)) يعنى در پنهانى با ايشان اعلان ميكنيد كه بين شما و ايشان دوستى است، و بعضى گويند: كه با براى تعليل است، يعنى آگاهى ميدهند ايشان را باحوال پيامبر در پنهانى بعلّت دوستى كه بين شما و ايشان بر قرار است، اين كار را كسى نموده كه گمان ميكند آنچه كه كرده و ميكند بر من پوشيده است.

((وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ)) و حال آنكه من داناترم بآنچه كه شما در پنهانى ميكنيد و يا در ظاهر و علانيه بر من چيزى از اينها مخفى نيست، و من پيامبرم را بر آن آگاه ميكنم.

((وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ)) يعنى و كسى كه در نهانى با آنها دوستى كند و اخبار پيامبرم را از شما يا گروه مؤمنين را برساند بايشان بعد از اين بيان.

((فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ)) پس جدّا عدول از راه حق نموده و تجاوز از طريق صلاح كرده است و در اين آيه دلالت است بر اينكه گناه كبيره انسانى را از ايمان بيرون نميكند، براى آنكه هيچكس نگفته كه حاطب بواسطه گناه كبيره‌اى كه كرده از ايمان بيرون رفته و مرتد شده است.

((إِنْ يَثْقَفُوكُمْ)) يعنى اين گروه كفّار اگر بر شما مسلّط شوند و شما را مغلوب كنند.

((يَكُونُوا لَكُمْ أَعْداءً وَ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ)) يعنى:

دشمنانتان باشند و دستهاى خود را براى زدن شما دراز و زبانشان را براى فحش دادن بشما بگشايند، و مقصود اينست كه ايشان دشمنى ميكنند با شما و- سودى عايد شما نميشود از دوستى با ايشان و آنها هدف و غرض خود را رها نكنند از رساندن بدى بشما با دست و زبانشان.