ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١١٨ - تفسير آيات

تفسير آيات:

سپس خداوند سبحان فرمود:

((وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ)) يعنى: و پائين‌تر از آن دو بهشتى كه ياد كرديم براى كسانى است كه از مقام و بزرگى خدا بترسند دو بهشت ديگر است، غير از دو بهشت اوّل پس آن دو باغ بقصرش نزديكتر است، و مجالس او در قصر اوست، تا آنكه سرور و خوشحالى او بسبب انتقال از باغى به باغ ديگر دوبله و دو برابر گردد، بنا بر آنچه كه از طبيعت بشرى شناخته شده از شهوت و ميل بمثل آن معانى و معناى (دون) در اينجا مكان نزديك از چيز است نسبت بغير آن از چيزهايى كه نيست براى آن مثل نزديكى آن و آن ظرف مكانست و البتّه منتقل شدن از بستانى به بستان ديگر نافع‌تر و سودمندتر است، براى آنكه از ملالت و خسته شدنى كه سرشت و طبيعت بشر بر آنست دورتر است.

و بعضى گفته‌اند: كه مقصود اينست كه آن دو بستان در فضيلت از دو باغ اوّل كمتر است و از پيامبر ٦ روايت شده كه فرمود: دو باغ ظرفها و ساير آنچه در آنست از نقره است، و دو باغ تمام ظروف و متعلّقاتش از طلا است.

و عياشى باسنادش از ابى بصير از حضرت صادق ٧ روايت كرده كه گفت: بآن حضرت عرض كردم فداى شما شوم بمن خبر دهيد از مرد مؤمنى كه براى او زن مؤمنه است و داخل بهشت ميشوند، آيا با يكديگر ازدواج ميكنند؟

پس آن حضرت فرمود: اى ابو محمد بدرستى كه خداوند حاكم عادل است اگر آن مرد بالاتر از آن زن باشد او را مخير كند، پس اگر خواست كه آن زن از