ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٦ - اعراب آيات
است گفته عمرو بن عدى:
|
هذا جناى و خياره فيه |
اذ كلّ جان يده الى فيه |
|
اين جنايت خود منست و اختيار آن هم در دست خودم زيرا كه هر جانى انگشتش بدهان خود اوست[١] و حضرت على ٧ باين شعر تمثّل جسته است و اصل طمث خون است ميگويند: طمث المرأة هر گاه حيض ببيند، طمث هر گاه بسبب ازاله بكارت خون ببيند، و بعير لم يطمث، شترى كه ريسمانى و يا باربندى آن را مس نكرده است، فرزدق گويد:
|
دفعن الى لم يطمثن قبلى |
و هنّ اصحّ من بيض النعامى |
|
براى من كنيزانى آوردند باكره كه قبل از من هيچكس با آنها آميزش نكرده بود و فروج آنها سالمتر بود از تخم شتر مرغ.
شاهد اين بيت (لم يطمثن) است كه بمعناى مس و لمس آمده است.
اعراب آيات:
(متكئين) حال است از مجرور بلام يعنى (لهم جنتان) در اين حالت كه تكيه زدهاند و ما بين قول او (جنتان) تا قول او (متكئين) صفاتست براى جنتين.
(بَطائِنُها مِنْ إِسْتَبْرَقٍ)، مبتداء و خبر است در موضع جر و صفت است براى
[١]- مترجم گويد: در شعر فارسى هم آمده:
|
زدست ديگرى هرگز ننالم |
خودم كردم كه لعنت بر خودم باد. |
|