ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٢ - تفسير آيات

و بعضى گويند: يعنى هر كوچك و بزرگى از روزيها و اجلها و مرگ و زندگى و مانند آن در لوح محفوظ مكتوب و ثبت است.

((إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ)) البتّه پرهيزگاران در بستانها و نهرهاى بهشت از آب و شراب و عسل متنعّمند، و نهر را در جاى انهار گذارده براى آنكه آن اسم جنس است بر زياد و كم اطلاق ميشود، و انهار بهتر مى‌باشد ولى البتّه مفرد آمده براى موافقت با قافيه و فواصل آيات، و النهر آن مجراى گشاد و وسيع از مجارى آبست.

((فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ)) يعنى در مجلس حقّى كه بيهوده‌گى و اتّهام گناه نيست و بعضى گويند: توصيف بصدق فرمود براى آنكه آنجا مقام بلند و پسنديده است.

و بعضى گويند: براى دوام نعمت است در آن.

و بعضى گفته‌اند: براى آنكه خدا وعده راست داد اولياء خودش را در آن.

((عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ)) يعنى نزد خداى سبحان پس اوست مالك توانايى كه چيزى او را عاجز نكند، و مقصود قرب مكانى نيست، خداوند، اجل و اعلاى از مكان است، بلكه مراد اينست كه ايشان در كنف او و پناه او و كفايت اويند، چون كه بايشان انواع رحمت و فضل خداوند سبحان ميرسد

.