ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٦ - تفسير آيات

ميشوند مانند ذرّاتى كه در شعاع آفتاب ديده ميشود هر گاه از سوراخ در روزنه ديوار وارد شود، سپس خداوند سبحان توصيف نمود احوال و اصناف مردم را به اينكه فرمود:

((وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً)) يعنى شما در آن روز بر سه صنف خواهيد بود، پس گفت:( (فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ)) ضحاك و جبائى گويند: يعنى ياران دست راست (راست گريان) و ايشان آن كسانى هستند كه پرورنده اعمالشان بدست راست ايشان داده ميشود.

و بعضى گويند: آنها مردمى هستند كه جانب راست را گرفته و به بهشت ميروند.

حسن و ربيع گويند: آنها ياران و اصحاب بركت و ميمنت بودند بر خودشان و ثواب از خداى سبحان بآنچه سعى و كوشش نمودند از طاعت و پيروى از (خط پيامبر و امام) و ايشان پيروان نيكوكاران بودند آن گاه خداوند سبحان پيامبرش را از حال ايشان بشگفتى و تعجّب انداخته براى بزرگداشت مقامشان و گفت:

((ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ)) يعنى چه مردمى هستند ايشان، چنانچه ميگويند ايشان چگونه مردمى هستند.

((وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ)) و ايشان (چپ گرايان) و مردمى هستند كه پرونده اعمالشان را بدست چپشان ميدهند.

و بعضى گويند: ايشان كسانى هستند كه دست چپشان را گرفته و بآتش مياندازند.

و بعضى گويند: آنها نامبارك‌ها و ميشوم‌ها بودند بر خودشان به آنچه عمل كردند از گناه، سپس خداوند سبحان پيامبرش را بشگفتى انداخته از حال‌