ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٠٤ - دليل

شما را از ظلمتها و تاريكيها بنور و روشنايى و براستى كه خدا بشما مهربان و رحيم است.

١٠- و چيست مر شما را كه انفاق نميكنيد در راه خدا و حال آنكه براى خدا است ميراث آسمانها و زمين، برابر نيست از شما آنكه انفاق كرد از پيش فتح (مكّه) و كار زار نمودند آنها بزرگترند از جهت مقام و پايه از آنان كه انفاق كردند از بعد (فتح مكّه) و كار زار نمودند و همه را وعده داده خدا خوبى را و خدا به آنچه ميكنيد آگاه است.

قرائت:

ابو عمرو تنهايى (و قد اخذ) بضمه همزه (ميثاقكم) را برفع خوانده، و ديگران (اخذ) بفتح همزه (ميثاقكم) را بنصب و ابن عامر (و كل وعد اللَّه- الحسنى) برفع خوانده و باقى از قاريان (كلا) بنصب قرائت كرده‌اند.

دليل:

ابو على گويد: دليل كسى كه (و قد اخذ) بضمّه خوانده اينست كه جلوتر( وَ ما لَكُمْ لا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ‌) فرموده و ضمير بر ميگردد باسم خداى تعالى و دليل آنكه (و قد اخذ) بنصب خوانده بر اين معناست كه او بتحقيق شناخت گرفتن پيمان را و بدرستى خداى آن را گرفت.

و دليل نصب در( (كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌)) روشن است براى آنكه بمنزله زيدا وعدت خيرا است، و دليل ابن عامر اينست كه فعل هر گاه مفعولش بر آن مقدّم گشت عمل آن در آن تقويت نشود و قوّت عمل او وقتيست كه متأخر شود آيا نمى‌بينى كه ايشان در شعر گفته‌اند زيدا ضربت و اگر مفعول متأخر و بعد از فاعل واقع شود اين در آن جايز نشود و از آنچه از اين قبيل در شعر آمده‌