ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٤ - تفسير و معنى

تفسير و معنى:

سپس خداوند سبحان بيان نمود حال اموال بنى النضير را و گفت:

((وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ مِنْهُمْ)) و آنچه را كه خداوند برگردانيد به پيامبرش از يهودى كه بيرونشان كرد هر چند كه حكم سارى در تمام كفّاريست كه حكمشان حكم ايشانست.

((فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ)) و نتاختيد بر آن اسبى و نه شترى.

و بعضى گويند: ايجاف در اسب است، و ايضاع در شتر.

و بعضى گويند: هر دو در هر دو استعمال ميشود يعنى پس نتازانديد بر آن اسبى و نه شترى را و مقصود اينست كه سير نكرديد و حركت ننموديد بسوى آنان بر اسب و نه بر شترى و جز اين نبود كه آن ناحيه‌اى از نواحى مدينه بود كه شما پياده بسوى آن رفتيد و قول او (عليه) يعنى بر آنچه خدا بر گردانيد و ركاب شتريست كه مردم بارشان را بر آن حمل ميكنند.

((وَ لكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ)) و لكن خداوند مسلّط مى‌گرداند پيامبرانش را بر هر كس كه بخواهد يعنى بدون جنگ متمكّن ميكند ايشان را بر دشمنانشان به اينكه ترسى در دل ايشان مياندازد خداوند اموال بنى النضير را براى پيامبرش مخصوص قرار داد كه هر چه ميخواهد بكند پس پيامبر آن را بين‌