ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٧ - قرض الحسنه داراى ده صفت است

صدقه آنست كه آن را بدهى در حالى كه تو تندرست و سالم و بخيل هستى و اميد زندگى و ترس از فقر دارى.

٤- و اينكه آن را واپس نگذارى تا وقتى كه جان بگلويت برسد و بگويى براى فلانى چقدر و براى فلانى چه اندازه.

٥- و اينكه آن را در دوست‌ترين افراد و نيازمندترين و شايسته‌ترين آنها قرار دهى كه آن را بگيرند، و براى همين خداوند اختصاص داد اقوامى را بگرفتن صدقات و آنها اهل دو سهم ميباشند، مساكين و ابن سبيل.

٦- اينكه تا ميتواند و امكان دارد آن را مكتوم و مخفى بدارد براى قول خدا( وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ‌)[١] يعنى و اينكه و آن را در پنهانى بفقراء بدهيد پس آن براى شما بهتر است.

٧- و اينكه در پى و تعقيب آن منّت نگذارده و آزار نكند، براى قول خدا( لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌)[٢] باطل نكنيد صدقات خود را بمنّت گذاردن و اذيّت كردن.

٨- و اينكه فقط قصد كند باين كار وجه اللَّه و رضاى خدا را و رياء نكند براى آنكه رياء مذموم و ناپسند است.

٩- و اينكه آنچه داده بنظرش كوچك و كم آيد هر چند كه زياد باشد براى آنكه متاع دنيا قليل و اندك است.

١٠- و اينكه از محبوب‌ترين مال او باشد پيش او براى قول خدا كه فرمود( لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ‌)[٣] يعنى هرگز بمقام برو خوبى نميرسيد

[١] ( ١، ٢) بقره آيه: ٢٧١ و ٢٦٤.

[٢] ( ١، ٢) بقره آيه: ٢٧١ و ٢٦٤.

[٣] سوره آل عمران آيه: ٩٢.