ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٢ - تفسير آيات

((وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ)) يعنى آبى كه شبانه روز ريخته و جارى ميشود و هرگز از ايشان قطع نميشود، پس آن مسكوب و ريزانست و خداوند متعال آن را در جويبارها ميريزد.

و بعضى گفته‌اند: ريخته ميشود بر شراب و خمر بهشتى تا آنكه گوارا به مزاج باشد.

سفيان و جماعتى از مفسرين گويند: يعنى همواره ريخته و بر غير جدول ها جارى ميباشد.

و بعضى گويند: يعنى ريز انست تا اينكه بنوشند بر آنچه ديده ميشود از حسن و صفاء آن كه در آشاميدن آن بزحمت و ناراحتى مبتلا نميشوند.

((وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ)) يعنى ميوه‌هاى مختلفه فراوان و جهت تكرار در ذكر فاكهه بيان اينست كه آنها از لحاظ صفات مختلف هستند، پس فاكهه اوّل ياد شد براى آنكه آنها مورد گزينش و انتخاب و اختيار اهل بهشت است، و فاكهه دوّم در اينجا بعنوان فراوانى و بسياريست، سپس آن را توصيف نمود به اينكه:

((لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ)) يعنى ميوه‌هايى كه بسيار وافر و هرگز تمام نمى شود چنانچه ميوه‌هاى دنيا تمام ميشود در زمستان و در اوقات مخصوص، و ممنوع هم نميشود بسبب دورى از دست رس و يا بسبب خارى كه موجب آزار دست شود چنانچه در دنيا چنين است.

و بعضى گويند: آن مقطوع بزمانها و ممنوع به بهاء و ارزشها نيست، كه نتوان بآن رسيد مگر به پول.

((وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ)) يعنى فرش بسيار بلند چنانچه ميگويند بناء و ساختمان بلند.