ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٦ - تفسير آيات

ترجمه آيات:

١- آنچه در آسمانها و زمين است خداى را به پاكى ياد كند و او عزّتمندى درست كردار است.

٢- پادشاهى آسمانها و زمين از آن اوست زنده ميگرداند و ميميراند و او بر همه چيز تواناست.

٣- او آغاز و انجام و او ظاهر و باطن و او بهمه چيز داناست.

٤- اوست آنكه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، سپس تدبير او بر عرش مستولى شد آنچه را كه از آسمان فرود ميآيد و آنچه را كه در آن بالا رود مى داند و هر كجا باشيد او با شماست و خداى تعالى بكارهايى كه ميكنيد بيناست ٥- فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست و همه كارها بسوى خدا باز گردانيده ميشود.

٦- شب را در روز در ميآورد و روز را در شب در ميآورد و او بآنچه در سينه‌ها پوشيده دارند داناست.

تفسير آيات:

(سَبَّحَ لِلَّهِ‌) يعنى تنزيه و ثناء و ستايش نمود بر او بآنچه او اهل آنست، و برى نمايد او را از هر بدى.

(ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌) مقاتل گويد: يعنى هر موجود جاندار و غير جاندار و هر آفريده‌اى كه در آسمانها و زمين است و ليكن شما نميفهميد تسبيح و ذكر آنان را.