ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١١٠ - تفسير آيات
پس رويه آنها چيست؟
گفت: اين آنست كه خداى تعالى فرموده است( (فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ)) پس هيچ كسى نميداند چه چيزهايى براى ايشان ذخيره و پنهان شده از روشنى چشمها.
((وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دانٍ)) جنى ميوه چيده شده است.
ابن عبّاس گويد: يعنى درخت بهشتى شاخهاش پائين و نزديك ميشود تا ولىّ خدا آن را بچيند چه ايستاده باشد و چه نشسته.
مجاهد گويد: ميوهجات دو باغ بهشتى نزديك بدهان صاحبانش ميباشد پس همانطور كه تكيه دادهاند ميل ميكنند و ميخورند و هر گاه خوابيدند باز ميوهها نزديك دهانشان ميآيد، پس خوابيده ميخورند نه دستشان بآنها ميخورد و نه چنگالى لازم دارند كه ميوه را با آن بردارند.
((فِيهِنَّ)) يعنى در روى فرشهايى كه ياد نمود و ممكنست كه بهشتها، قصد شود براى آنكه حوريّهها معلومند كه در بهشتند هر چند كه ياد نشده باشد.
((قاصِراتُ الطَّرْفِ)) قتاده گويد: چشمهاى خود را فقط بر همسرانشان دوخته و غير آنها را نمينگرند.
ابو ذر رضى اللَّه عنه گويد: آنها بشوهرهايشان ميگويند، قسم به عزّت پروردگارم چيزى را در بهشت قشنگتر و زيباتر از تو نمىبينم. فالحمد للَّه الذى جعلنى زوجك و جعلك زوجى، پس سپاس خدايى را كه مرا همسر و جفت تو قرار داد و تو را نيز همسر و شوهر من گردانيد.
و الطرف: پلك و مژه چشم است براى آنكه طرف و درب چشم است گاهى مىبندد و گاهى باز ميكند.