فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٩٩ - اهل سنت و مهدى موعود

٦٥٨ ق)

اين كتاب، به لحاظ جامع بودن و گستردگى، در نوع خود كم‌نظير و منبع مهمى براى كتاب‌هاى پس از آن بوده است.

-العرف الوردى فى الاخبار المهدى، اثر جلال الدين عبد الرحمان بن ابى بكر سيوطى (م ٩١١ ق)

وى احاديث مربوط به مهدى را در اين كتاب به شكلى گسترده جمع‌آورى كرده است. اين كتاب ضمن مجموعه رساله‌هايى به نام الرسائل العشر در مجموعه‌اى بزرگ‌تر با عنوان الحاوى للفتاوى به چاپ رسيده است. وى در ابتداى اين رساله مى‌نويسد:

اين، بخشى است كه احاديث و آثار وارد شده راجع به مهدى را در آن جمع كردم و چهل حديثى كه حافظ ابو نعيم آن‌ها را ذكر كرده است، به صورت خلاصه آوردم و آنچه او نياورده است بر آن افزودم و به صورت «ك» آن را رمزگذارى كردم. [١]

مجموع احاديثى كه در اين كتاب جمع‌آورى شده-چه آنچه از ابو نعيم آورده و چه آنچه خودش بر آن افزوده-بالغ بر دويست حديث است.

-البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان، اثر علاء الدين على بن حسام، الدين مشهور به متقى هندى (م ٩٧٥ ق) ؛

اين كتاب، از كتاب‌هاى حديثى دربارۀ مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است كه بيش از ٢٧٠ حديث را در برگرفته است.

نكته قابل‌توجه دربارۀ روايات مربوط به حضرت مهدى عليه السّلام در منابع اهل سنّت، اين است كه بزرگان فراوانى از ايشان، از جمله: ترمذى (م ٢٩٧ ق) ، [٢]حاكم نيشابورى (م ٤٠٥ ق) ، [٣]بيهقى (م ٤٥٨ ق) ، [٤]قرطبى مالكى (م ٦٧١ ق) ، [٥]به صحت آن‌ها تصريح كرده‌اند. [٦]

افزون بر منابع روايى، امروزه ده‌ها كتاب به دست نويسندگان اهل سنت در موضوع مهدويت نوشته شده كه در دسترس علاقه‌مندان است.