باورهاى اسلامى به شمار مى‌آيد، كه بر پايۀ بشارت‌هاى پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم، ميان همۀ گروه‌ها و مذاهب اسلامى شكل گرفته است. در حوزۀ اعتقادات اسلامى، كمتر موضوعى را مى‌توان يافت كه تا اين اندازه به آن اهميت داده شده باشد، ازاين‌رو در اصل اعتقاد به ظهور مهدى موعود، نوعى اتفاق نظر و وحدت فكر، شكل گرفته است.

در مراجعه به منابع اهل سنت به روشنى به دست مى‌آيد در بسيارى از آن‌ها-با وجود برخى تحريفاتى كه بويژه در دهه‌هاى اخير در روايات مربوط به اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم در اين منابع صورت گرفته است- احاديث مربوط به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، در كانون توجه قرار گرفته است؛ به گونه‌اى كه در بيشتر اين كتاب‌ها، از اوصاف و زندگى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف، نشانه‌هاى ظهور، محل ظهور و بيعت، شمار ياران و ديگر موضوعات سخن به ميان آمده است. اين بدان گونه است كه برخى از كسانى كه به نوعى در بحث‌هاى مهدويت ترديد كرده‌اند، دربارۀ اساس آن، چنين گفته‌اند:

مشهور ميان مسلمانان در طول تاريخ، اين است كه در آخر الزمان، مردى از اهل بيت عليهم السّلام ظهور كرده، عدالت را آشكار مى‌كند. مسلمانان از او پيروى مى‌كنند و او بر كشورهاى اسلامى چيره مى‌شود. نام او مهدى است. [١]

البته عدۀ كم‌شمارى، از پذيرفتن اصل «مهدويّت» سر باز زده، با دلايلى سست و واهى، به انكار آن پرداخته و آن را فكرى شيعى معرفى كرده‌اند.

افزون بر روايات فراوانى كه در منابع اهل سنّت به صورت پراكنده به چشم مى‌خورد، تدوين و نگارش كتاب‌هاى حديثى ويژۀ حضرت مهدى عليه السّلام، به وسيلۀ دانشمندان اهل سنّت، نيز كتاب‌هاى مفصل تحليلى، گوياى جايگاه والاى «مهدويّت» نزد آنان است؛ از اين رو منابع روايى اهل سنت را مى‌توان به دو دسته تقسيم كرد:

نخست. كتاب‌هاى عمومى

در اين منابع روايات مربوط به مهدويت و حضرت مهدى عليه السّلام در كنار ديگر روايات ذكر شده است.

برخى از اين كتاب‌ها عبارتند از:

[١] . ر. ك: عبد الرحمن ابن خلدون، مقدمة العبر، ص ٢٤٥.