فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٤٢٥ - موتور

منصور

از القاب حضرت مهدى عليه السّلام

در احاديث فراوانى رسيده است كه «مهدى» ، «منصور بالرّعب و مؤيّد بالنّصر» است؛ يعنى هنگام ظهور، رعب او در دل قدرتمندان مى‌افتد و نيروهاى غيبى و ناديدنى به كمك او و ياران او مى‌شتابند. البته آنچه دربارۀ يارى آن حضرت به وسيلۀ نيروهاى غيبى گفته شده است، منافاتى با لزوم حضور مردم در صحنه ندارد و بايسته است كه مردم آن حضرت را تا رسيدن به اهداف متعاليش يارى كنند. امام صادق عليه السّلام فرمود:

انقلاب مهدى را سه سپاه يارى مى‌كنند و در پيروزى آن حضرت شركت دارند: سپاهى از فرشتگان، سپاهى از مؤمنان و سپاهى از رعب و وحشت. [١]

نيز ن. ك: امدادهاى غيبى.

از القاب مهدى عليه السّلام

موتور از نظر لغت به كسى گويند كه يكى از خويشاوندانش كشته شده؛ ولى خون‌بهاى او گرفته نشده است. [٢]

در برخى روايات، از حضرت مهدى عليه السّلام با عنوان «موتور بوالده» [٣]يا «موتور بابيه» [٤]ياد شده است؛ يعنى كسى كه پدرش كشته شده و از خون او مطالبه و خونخواهى نشده است. مراد از پدر در اين روايت، ممكن است امام حسن عسكرى عليه السّلام باشد و ممكن است مقصود امام حسين عليه السّلام باشد يا اين‌كه جنس پدر است كه شامل همۀ امامان معصوم عليهم السّلام باشد.