در روايات فراوانى وقتى سخن از حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف به ميان آمده، به نام آن حضرت تصريح شده است. در اين‌جا به بعضى از اين روايات، اشاره مى‌كنيم:

شيخ صدوق از حضرت على عليه السّلام، نقل كرده است:

رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم، نام امامان بعد از حضرت على عليه السّلام را يكى پس از ديگرى براى آن حضرت برشمرد، تا اين‌كه فرمود: «مهدى امتم [در ميان ايشان]محمد است كه زمين را از عدل‌وداد آكنده سازد. . . .» [١]

شيخ صدوق آورده است كه حضرت على عليه السّلام بر فراز منبر دربارۀ حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف فرمود:

براى او دو نام است: يكى نهان و ديگرى آشكار؛ اما نهان، احمد و نام آشكار، محمد است.» [٢]

از موارد ديگرى كه قائلان به جواز نام بردن حضرت، بدان اشاره كرده‌اند، حديث لوح حضرت زهرا عليها السّلام است. [٣]

از امام عسكرى عليه السّلام در موارد فراوانى نقل شده كه به نام آن حضرت تصريح كرده است. زمانى كه مادر حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف به ايشان حامله شد، امام عسكرى عليه السّلام به او فرمود:

تو حامل پسرى هستى كه نامش محمد است و او قائم پس از من است. [٤]

افزون بر روايت‌هاى ياد شده در دعاهاى فراوانى نيز از حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف با عنوان محمد ياد شده است. [٥]

برخى از بزرگان معاصر، پس از نقل چهار گروه روايات ياد شده، نوشته است:

[١] . «. . . مهدى امّتى محمّد الّذى يملا الارض قسطا و عدلا. . .» ، شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، ص ٢٨٤، ح ٣٧.

[٢] . «. . . له اسمان: اسم يخفى و اسم يعلن، فامّا الّذى يخفى فأحمد، و امّا الّذى يعلن فمحمّد. . .» ، همان، ج ٢، ص ٦٥٣، ح ١٧؛ ر. ك: طبرسى، اعلام الورى، ص ٤٦٥؛ شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، ج ١٦، ص ٢٤٤.

[٣] . «. . . و اكمل ذلك بابنه محمد رحمة للعالمين عليه كمال موسى و بهاء عيسى و صبر ايوب. . .» ، محمد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، ص ٥٢٧، ح ٣.

[٤] . اربلى، كشف الغمة، ج ٢، ص ٤٧٥.

[٥] . سيد بن طاووس، اقبال الاعمال، ص ٥٨.