فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٣٠ - فرجام حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف

است. اما در پاره‌اى از سخنان معصومان عليهم السّلام اين دوران را «فترت» نيز ياد كرده‌اند. ابو حمزه گويد:

خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم و عرض كردم: «صاحب الامر شماييد؟» فرمود: «نه.» گفتم: «پسر شما است؟» فرمود: «نه.» گفتم: «پسر پسر شما است؟» فرمود: «نه.» گفتم: «پسر پسر پسر شما است؟» فرمود: «نه.» گفتم:

«پس او كيست؟» فرمود:

همان كسى است كه زمين را پر از عدالت كند؛ چنان‌كه پر از ستم و جور شده باشد. او در زمان فترت [پيدا نبودن امامان]بيايد؛ چنان‌كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلّم در زمان فترت [- پيدا نبودن رسولان]برانگيخته شد. [١]

از لقب‌هاى حضرت مهدى عليه السّلام

«فريد» در لغت به معناى «تك» است. در روايات يكى از القاب حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف شمرده شده است.

اصبغ بن نباته گويد: از امير مؤمنان عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود:

صاحب اين امر شريد [-آواره]، طريد [-رانده]، فريد [-تك]و وحيد [-تنها]است. [٢]

نيز ن. ك: القاب حضرت مهدى عليه السّلام.

پايان عمر حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف

دربارۀ فرجام زندگى پرخير و بركت آخرين حجت الهى، ديدگاه‌هاى متفاوتى ذكر شده است. برخى پايان عمر آن حضرت را با كشته شدن و شهادت دانسته، و برخى ديگر رحلت آن بزرگوار را به مرگ طبيعى ذكر كرده‌اند. هر كدام از ديدگاه‌هاى بالا مستند به دلايلى است.

يك. دلايل كسانى كه پايان عمر ايشان را شهادت دانسته‌اند

١. رواياتى در دست است كه پايان عمر همۀ امامان عليهم السّلام را شهادت (مرگ غيرطبيعى) ذكر كرده است.

از امام حسن عليه السّلام نقل شده كه فرمود:

هيچ‌يك از ما امامان نيست، جز