فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٤٣ - رجعت

رجعت، آيات و روايات است. هرچند بيشتر روايات مورد نظر، ذيل آيات ذكر شده است، اين روايات به قدرى فراوان است كه بزرگانى همچون:

شيخ طوسى، [١]شيخ صدوق [٢]، علامه مجلسى [٣]، مرحوم مظفر [٤]و علامه طباطبايى، [٥]آن‌ها را متواتر دانسته‌اند.

برخى ازاين روايات از اين قرار است:

امام باقر عليه السّلام فرمود:

روزهاى خداى عز و جل سه تا است:

روزى كه قائم قيام خواهد كرد، روز رجعت و روز قيامت. [٦]

امام سجّاد عليه السّلام ذيل آيه شريفۀ إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرٰادُّكَ إِلىٰ مَعٰادٍ [٧]فرمود:

پيامبرتان و امير مؤمنان و امامان به سوى شما بازمى‌گردند. [٨]

افزون بر آيات و روايات، ادعيه و زيارتنامه‌هاى فراوانى نيز به رجعت اشاره كرده‌اند؛ [٩]از جمله: دعاى مشهور عهد، دعاى روز سوم شعبان، [١٠]زيارت جامعه، زيارت اربعين، [١١]برخى زيارت‌هاى امام حسين عليه السّلام؛ [١٢]و زيارت حضرت ابو الفضل عليه السّلام. [١٣]

افزون بر ادلۀ نقلى (آيات و روايات) كه براى اثبات رجعت به آن‌ها اشاره شد، علما يكى ديگر از راه‌هاى اثبات رجعت را اجماع دانسته‌اند. از كسانى كه ادعاى اجماع و اتفاق علما را بيان كرده‌اند، مى‌توان به بزرگانى همچون سيّد مرتضى، [١٤]امين الاسلام طبرسى؛ [١٥]شيخ مفيد؛ [١٦]شيخ حر عاملى [١٧]و علامه مجلسى [١٨]اشاره كرد.