اين گروه آل محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم هستند، خداوند سبحانه و تعالى مهدى آن‌ها را بعد از زحمت و فشارى كه بر آنان وارد مى‌شود، برمى‌انگيزد و به ايشان عزّت مى‌دهد و دشمنانشان را ذليل و خوار مى‌كند. [١]

اين آيه به صراحت، از امامت مستضعفان سخن گفته و فرودستان و مستضعفان را ميراث‌بر آن زمين معرفى كرده است، روشن است كه در دوران ظهور و قيام مهدى آل محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم اين وعدۀ خدايى تحقق مى‌پذيرد و حكومت آل محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم؛ يعنى، همان حكومت مردم مستضعف و رسيدن محرومان به حق خود.

از نظر ديگر، براى اجراى عدالت راستين، حاكميت فرودستان محروم ضرورت دارد؛ زيرا در تمامى دوران گذشته تاريخ، مورد اصلى ظلم و بى‌عدالتى، طبقات محروم بوده‌اند و سرانجام بايد پديده ناهنجار و ضد بشرى «استضعاف» -كه تعبيرى از همۀ ظلم‌ها و ستم‌ها است-از ميان برود و انسان از زير بار سنگين و شكننده آن آزاد شود.

براى اين امر مهم، مبارزه با علل اصلى «استضعاف» ضرورتى اجتناب‌ناپذير است. روشن است كه زورمندان و زرمداران، دو عامل اصلى استضعاف در گذشته و اكنون بوده‌اند. هر ظلم و ستمى كه به محرومان و بى‌پناهان شده است، يا مستقيم به دست حكومت‌هاى اشرافى و مرفّه انجام گرفته است و يا به دست طبقات اشراف و سرمايه‌دار كه در زير چتر حمايت حكومت‌هاى مستكبر قرار داشتند و با حكايت قانونى و عملى آن‌ها، راه ظلم، تحميل و استثمار را هموار مى‌ساختند.

اين نظام‌ها و جريان‌هاى ضد بشرى، هنگامى پايان مى‌يابند كه حكومت و قدرت سياسى و نظامى جامعه، به دست طبقات محروم و مستضعف سپرده شود. دفاع از حقوق پايمال شده فرودستان و مستضعفان، آن‌گاه امكان دارد كه حاكميت به دست آنان سپرده شود. هر حكومتى -هرچه صالح باشد-نمى‌تواند حقوق محرومان را به آنان بازگرداند؛ مگر اين‌كه خود از اين طبقه باشد و

[١] . «هم آل محمّد يبعث اللّه مهديهم بعد جهدهم فيعزّهم و يذلّ عدوّهم» ، شيخ طوسى، كتاب الغيبة، ص ١٨٤.