فرهنگ نامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٢٥ - بيت المقدس

جايگاه اين خانه و چگونگى روشنايى آن، به روشنى بيان نشده است؛ ولى احتمال مى‌رود مقصود، معنايى كنايى باشد يعنى با ولادت آخرين حجّت الهى، چراغ هدايت بشر با فروغى هرچه بيشتر، به پرتوافشانى پرداخته و زمين را از نور وجود خود آكنده ساخته است.

اين روايت با همين مضمون از امام باقر عليه السّلام نيز نقل شده است. [١]

محل اقتداى مسيح عليه السّلام به حضرت مهدى عليه السّلام در عصر ظهور

شهر «البيت المقدّس» يا «بيت المقدس» يا «قدس» در غرب آسيا و شمال خاورميانه، در فلسطين واقع شده و نخستين قبله مسلمانان است.

قداست اين شهر بسيار است. آن را پيامبران بنا كرده‌اند، داود عليه السّلام و سليمان عليه السّلام در اين شهر حشمت داشتند. [٢]

خداوند سبحانه و تعالى در همين شهر، زكريا عليه السّلام را به يحيى عليه السّلام بشارت داد. جبال و طير را در بيت المقدس براى داوود عليه السّلام مسخر ساخت. [٣]هاجر از كوثا به بيت المقدس هجرت كرد. موسى عليه السّلام اين‌جا به نور رب العزة نگريست و همين‌جا با خداوند سخن گفت. [٤]مريم عذرا در بيت المقدس وفات يافت عيسى بن مريم در همين‌جا به دنيا آمد و عروج كرد. حضرت محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم مدت‌ها رو به بيت المقدس نماز مى‌گزارد [٥]و أسراى آن حضرت به اين‌جا و معراج آن حضرت، از همين‌جا بود. [٦]بالاخره در اينجا حضرت مسيح نازل شده و در نماز به حضرت مهدى عليه السّلام اقتدا خواهد كرد. [٧]

امام على عليه السّلام از «بيت المقدس» در